Μηχανές του χρόνου

την Παρασκευή κατά τις 6 μ.μ. -και μέχρι τις 8 μ.μ.- γίνεται στον καθεδρικό της Ζακύνθου (Άγιος Νικόλαος των Ξένων) ένα μοναδικό τοπικό έθιμο, ο πρώτος αφ’ εσπέρας όρθρος της χριστουγεννιάτικης περιόδου.
Αυτό το ¨μικρό¨ αντέτι θα χαθεί φοβάμαι σύντομα λόγω μικρής προσέλευσης κόσμου.
Προτείνω να κάνουμε ένα παιχνιδάκι με το χρόνο, να πάρουμε γνωστούς ή φίλους και να πάμε…


.

D R A W I N G D R E A M S A R T G A L L E R Y 12

The Saint Lipios Festival in the Island of Zakynthos

Babis Pilarinos


.

Achaia Claus (ii)

.

D R A W I N G D R E A M S A R T G A L L E R Y 12

The Saint Lipios Festival in the Island of Zakynthos

Babis Pilarinos




.

εγκληματικό

στην αίθουσα εκδηλώσεων του Μουσικού ή της Νομαρχίας, να μας πουν για να ξέρουμε ποιος θα υποστεί τη μήνυση όταν σε πιθανό σεισμό (στη Ζάκυνθο γίνονται πολύ συχνά) οι θεατές τρέξουν να εγκαταλείψουν την αίθουσα από τις εξόδους κινδύνου και πέσουν πάνω στις περσίδες!

.

Οι καλοκαιρινές διακοπές έκριναν τις εκλογές *

Οι καλοκαιρινές διακοπές έκριναν τις εκλογές
Κάτω από το αρμυρίκι πήρε τις αποφάσεις του ο ψηφοφόρος

Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η συντριβή της Νέας Δημοκρατίας στις εθνικές εκλογές. Στις ευρωεκλογές του περασμένου Ιουνίου η διαφορά υπέρ του ΠΑΣΟΚ ήταν περίπου τέσσερις μονάδες, ενώ τέσσερις μήνες αργότερα ξεπέρασε το 10%. Οι πολιτικοί αναλυτές αποδίδουν τη μεγάλη διαφορά στις καλοκαιρινές διακοπές του λαού. Οι Έλληνες είχαν αράξει στις παραλίες, στα μπαρ και στα εστιατόρια, όπου συζητούσαν και ανέλυαν ώριμα και διεξοδικά το έργο της κυβέρνησης Καραμανλή. Μετά από έναν γόνιμο διάλογο κάτω από τα αρμυρίκια -και ατελείωτες ώρες διαλογισμού και ηλιοθεραπείας-, οι πολίτες αποφάσισαν πως θα πρέπει να δώσουν την εξουσία στον Γιώργο Παπανδρέου, για να φέρει τον πολίτη στην πρώτη γραμμή. Αυτές οι εξελίξεις καταρρίπτουν οριστικά τα επιχειρήματα όσων υποστήριζαν πως οι Έλληνες είναι χαβαλέδες και δεν ενδιαφέρονται για τα κοινά.

Συνέδριο δρομολογεί ο Καραμανλής
Μεγάλη η φροντίδα του για το catering του συνεδρίου

Την αποθέωση γνώρισε ο Κώστας Καραμανλής για την απόφασή του να παραιτηθεί από την προεδρία της Νέας Δημοκρατίας. Αρχικά, ο πρώην πρωθυπουργός είχε σκεφτεί να παραμείνει στην αρχηγία του κόμματος, για να το οδηγήσει εκτός Βουλής στις επόμενες εκλογές, αλλά τελικά αποφάσισε να φανεί γενναιόδωρος και να επιτρέψει σε κάποιον άλλον να οδηγήσει τη Νέα Δημοκρατία στη διάλυση. Ο Κώστας Καραμανλής ανέλαβε να δρομολογήσει τις διαδικασίες για την εκλογή νέου προέδρου, καθώς και το catering του συνεδρίου με του πουλιού το γάλα. Επόμενος πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας έχει ήδη αναδειχτεί η κυρία Ντόρα Μπακογιάννη, αλλά αυτό θα ανακοινωθεί μετά από την ψηφοφορία που θα γίνει στο συνέδριο, για να δημιουργηθεί στους πολίτες η εντύπωση πως η Νέα Δημοκρατία είναι κανονικό κόμμα και ακολουθεί δημοκρατικές διαδικασίες. Ο Κώστας Καραμανλής επιθυμούσε να παραιτηθεί αμέσως από την προεδρία του κόμματος και η Νέα Δημοκρατία να πάει στο συνέδριο με πρόεδρο έναν από τους σοφούς του κόμματος, ο οποίος θα εξέφραζε την ενότητα της παράταξης. Μάλιστα, πρότεινε να αναλάβει αυτό τον ρόλο ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ο οποίος θα πήγαινε στο συνέδριο και θα περνούσε το δαχτυλίδι στο δάχτυλο της Ντόρας, που θα ήταν ντυμένη νυφούλα. Τελικά, οι επικοινωνιολόγοι του κόμματος έκριναν σωστό να παραδώσει ο Κώστας Καραμανλής την προεδρία στην Ντόρα Μπακογιάννη, ώστε να φτάσει στο έσχατο σημείο αυτοεξευτελισμού και να κερδίσει τη λαϊκή συμπάθεια.
Θρίαμβος της οικογενειοκρατίας
Δεύτερη ένδοξη οικογένεια ψάχνουν στο ΠΑΣΟΚ
Με αφορμή την εκλογή του Γιώργου Παπανδρέου στην πρωθυπουργία της χώρας, έχει ασκηθεί έντονη κριτική από τα διεθνή μέσα μαζικής ενημέρωσης στην οικογενειοκρατία που επικρατεί στην ελληνική πολιτική ζωή. Οι ξένοι αδυνατούν να αντιληφθούν τους στενούς δεσμούς στοργής και αγάπης που υπάρχουν ανάμεσα στα μέλη της ελληνικής οικογένειας και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι όλες οι ξένες οικογένειες είναι διαλυμένες, αφού οι άντρες γυρνάνε με τις πουτάνες, οι γυναίκες είναι αλκοολικές και τα παιδιά είναι στο έλεος των παιδεραστών, που παραμονεύουν για να τα κουτουπώσουν. Ο ανταποκριτής του BBC στην Αθήνα, ο Sid Vicious, προκάλεσε την έντονη αντίδραση της Νέας Δημοκρατίας, όταν ανέφερε πως η Νέα Δημοκρατία δεν είναι κόμμα, αλλά υπόθεση δυο οικογενειών. Ο εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας δήλωσε πως μπορεί η προεδρία της Νέας Δημοκρατίας να ανήκει δικαιωματικά στην οικογένεια Καραμανλή και στην οικογένεια Μητσοτάκη, αλλά αυτό είναι πιο δημοκρατικό απ' αυτό που συμβαίνει στο ΠΑΣΟΚ, όπου υπάρχει μόνο η οικογένεια Παπανδρέου και δεν υπάρχει δεύτερη επιλογή. Ήδη στο ΠΑΣΟΚ αναζητούν μια δεύτερη ένδοξη οικογένεια για να διαδέχεται τους Παπανδρέου στην προεδρία, γιατί το πείραμα με τον Κώστα Σημίτη κρίθηκε αποτυχημένο, μιας και αποδείχτηκε ότι ο λαός δεν ανέχεται τους παρακατιανούς.

Τρυφερή συνομιλία Γιώργου-Ομπάμα
Together forever του είπε ο Έλληνας πρωθυπουργός

Ο Μπαράκ Ομπάμα ήταν από τους πρώτους που επικοινώνησαν τηλεφωνικά με τον Γιώργο Παπανδρέου αμέσως μετά την εκλογική νίκη του ΠΑΣΟΚ. Ο Αμερικανός Πρόεδρος παρακολουθούσε το Mega και, μόλις είδε τα exit polls, πήρε αμέσως τηλέφωνο για τα συχαρίκια. Ο Γιώργος Παπανδρέου νόμιζε πως κάποιος του κάνει φάρσα και έκλεισε το τηλέφωνο, αλλά ο κ. Ομπάμα δεν το έβαλε κάτω και κατάφερε τελικά να μιλήσει με τον νέο πρωθυπουργό και να τον συγχαρεί επειδή αντέγραψε τέλεια τη γραβάτα και τα σηκωμένα μανίκια που ήταν το σήμα κατατεθέν του προεκλογικού του αγώνα. Παράλληλα, ο Αμερικανός Πρόεδρος δεν παρέλειψε να εγκωμιάσει την πρωτοβουλία του Γιώργου Παπανδρέου να κατέβει στις εκλογές με μουστάκι και φαλάκρα. Ο Μπαράκ Ομπάμα είπε στον Γιώργο Παπανδρέου «yes, you can» και ο Έλληνας πρωθυπουργός απάντησε «together forever». Πριν αποχαιρετήσει τον Μπαράκ Ομπάμα, ο Γιώργος Παπανδρέου δεσμεύτηκε πως, μόλις ξεμπερδέψει με τη διαφθορά, την ανεργία και τα ελλείμματα, θα επισκεφθεί τις Ηνωμένες Πολιτείες για να βάλει κι εκεί μια τάξη. Στη συνέχεια, ο Αμερικανός Πρόεδρος τηλεφώνησε και στον Κώστα Καραμανλή και του συνέστησε να κάνει δίαιτα, γιατί είναι σε πολύ κρίσιμη ηλικία.

Τζούλια vs Γιώργου
Oι ταινίες πιο συναρπαστικές από τις εκλογές

Στα αξιοσημείωτα των εκλογών συγκαταλέγεται και το γεγονός ότι κάποια τηλεοπτικά κανάλια σταμάτησαν από νωρίς να μεταδίδουν τα εκλογικά αποτελέσματα και προτίμησαν να προβάλλουν ταινίες και ψυχαγωγικά προγράμματα. Αυτό οφείλεται στο ότι ένα μεγάλο ποσοστό των Ελλήνων αδιαφορεί πλήρως για τις εκλογές και προτιμά την Τζούλια Ρόμπερτς. Στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση, όσοι θα ενδιαφέρονται να μάθουν τα εκλογικά αποτελέσματα θα είναι υποχρεωμένοι να καταφεύγουν σε τηλεοπτικά δίκτυα και ραδιοφωνικούς σταθμούς του εξωτερικού, όπως το BBC και η Ντόιτσε Βέλε.


* Συνεχίζω να κλέβω αυτά που με ενθουσιάζουν και να τα σερβίρω στους φίλους μου. Μετά τον ατσάραντο, θύμα ο πιτσιρίκος. Για όσους βιαστούν να διαμαρτυρηθούν πως με αυτές τις αντιγραφές απομακρύνομαι από το ζακυνθινό χαρακτήρα του μπλογκ, έχω να απαντήσω πως και οι δύο είναι βέροι τζαντιώτες!

.

Στη δημοκρατία δεν υπάρχουν διέξοδα... *

...και σε αυτό συμβάλει αποτελεσματικά και ο σημερινός πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου ο οποίος έχει φροντίσει να έχει -από το 1982- άρρεν απόγονο με το όνομα Ανδρέας! Αν πάνε όλα όπως ορίζει η κληρονομική δημοκρατία μας, ο Γιώργος Παπανδρέου θα είναι πρωθυπουργός για 8 χρόνια, θα χάσει από την Ντόρα Μητσοτάκη η οποία θα κυβερνήσει για δύο τετραετίες και τότε ο μικρός Ανδρέας Παπανδρέου θα είναι σε ηλικία για να γίνει πρωθυπουργός! Μέχρι τότε θα έχουν μεγαλώσει και τα δίδυμα του Κώστα Καραμανλή!


*το post είναι κλεμένο από τον ατσάραντο. Συγνώμη, δε μπόρεσα να αντισταθώ.

για μεγαλύτερη δόση

για περισσότερα τζαντιώτικα "εκλογικά" δείτε τις αντίστοιχες αναρτήσεις του vertzak με αυτό τον τίτλο. Για την ευκολία σας κοιτάξτε στην ενότητα "ΡΩΜΑΣ" στα περιεχόμενα αυτού του ιστολογίου. Άλλωστε όλα προέρχονται από τα μοναδικά ζακυνθινά "Ζακυνθινά" του κόντε. Αν αρχίσετε να διαβάζετε για το παλιό Τζάντε αρχίστε από εδώ. Θα το βρείτε εύκολα. Επανεκδόθηκε πριν λίγα χρόνια από την "Εστία".

.

εκλογικά (iv)

[…]γιατί εκέρδισε ο Λουμπάρδος* την εκλογή, ή γιατί έχασε ο βλέπε άνω (ο Ρώμας*), όλο το νησάκι ζούσε από τον όρθρο ως τα μεσάνυχτα μέσα σε μια καμπανοκρουστική πανδαισία. […] Ανήμερα των εκλογών, ας πούμε, οι γυναίκες που περιμένανε κλεισμένες στο σπίτι στυλώνανε με αγωνία τ’ αυτιά τους, για ν’ ακούσουν ποιο καμπαναριό θα χτυπήσει χαρούμενα! Από τον ήχο καταλαβαίνανε αμέσως τ’ όνομα της εκκλησιάς και, επειδή ξέρανε το… φρόνημά της, μαθαίνανε αστραπή την πορεία της εκλογής δίχως τη μεσολάβηση του Ε.Ι.Ρ.! […]

Διον. Ρώμας, Τα Ζακυνθινά (Ο ΚΑΜΠΑΝΟΛΟΓΟΣ)


*πολιτικοί της παλιάς Ζακύνθου (σημ. vertzak)

Achaia Claus (i)

το Erenler ταξιδεύει ακόμα...

Η επιστροφή των Ελγινίων και της Καρυάτιδας απο το Βρετανικό Μουσείο στην Αθήνα και στο Νέο Μουσείο της Ακρόπολης με το φορτηγό πλοίο Erenler
Μπάμπης Πυλαρινός, 2009.

Το Erenler είναι το πλοίο (κατασκευασμένο το 1911 σε Αγγλικό ναυπηγείο) που το Νοέμβριο του 2001 ναυαγεί στη Ζάκυνθο, μεταφέροντας το μεγαλύτερο ανθρώπινο φορτίο -750 άτομα- στη σύγχρονη ιστορία της μετανάστευσης, στην ευρύτερη περιοχή. Έγινε σύμβολο ανθρωπιστικής αντιμετώπισης του ανθρώπινου φορτίου του από σύσσωμο σχεδόν τον πληθυσμό της Ζακύνθου, που με μια πρωτοφανή για τα παγκόσμια δεδομένα κινητοποίηση έδωσε μαθήματα ανθρωπιάς σε ολόκληρο το σημερινό κόσμο. Η κήρυξη του πλοίου ERENLER σε Νεότερο Διατηρητέο και Ιστορικό Μνημείο θα έδινε τη δυνατότητα αξιοποίησής του, στη Ζάκυνθο, ως πλωτού εκθεσιακού χώρου. Tο ERENLER πουλήθηκε για σίδερα...








.

στο Ποτάμι

.

Αιγιαλός του Τζάντε, 22 Μαρτίου 2009. Δίπλα στο Ποτάμι. Πολύ μελαγχολικά.
Τη βρήκα στο κινητό μου.

.

παρουσίαση βιβλίου

Σήμερα το απόγευμα στις 6.30 θα γίνει η παρουσίαση του βιβλίου της Αλεξάνδρας Κατσαΐτου Κοινωνικός και πνευματικός βίος Κεριωτών (εκδ. Τρίμορφο, 2009).
Σύμφωνα με πληροφορίες φίλων το βιβλίο θα παρουσιαστεί στο πλάτωμα μικρής εκκλησίας του Κεριού, ή αν ο καιρός δεν το επιτρέπει, μέσα στον κεντρικό ναό του χωριού.


.

πρόσκληση σε εκδήλωση

Το Μουσείο Σολωμού & Επιφανών Ζακυνθίων, συμμετέχοντας στον εορτασμό της Ημέρας Πολιτιστικής Κληρονομιάς σας προσκαλεί στην Ημερίδα που διοργανώνει το Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου 2009 και ώρα 19.00 στο αμφιθέατρο του ΤΕΙ (πλατεία Κάλβου) με θέμα Η Μαγεία στο χώρο και το χρόνο

Εισηγητές:
Κατερίνα Δεμέτη
Αλεξάνδρα Μελίτα
Σπύρος Ξένος
Κώστας Στουπάθης

.

Πάτμος, παλινδρόμηση στο χρόνο

Μεταλλικές κατασκευές-ζωγραφική και προβολή video art/land art, στο Αρχοντικό του Σταύρακα στο νησί Πάτμου, από τις 12 Αυγούστου μέχρι και τις 8 Σεπτεμβρίου 2009 στην έκθεση του εικαστικού Διονύση Παπαδάτου με τίτλο "Παλινδρόμηση στο Χρόνο".

Τα μοντέρνα ζωγραφικά έργα Παπαδάτου στους τοίχους, κάτω από την δωρικής αυστηρότητας στέγη του Αρχοντικού, συνομιλούν άνετα με τους Αιγαίους Ανέμους που χτυποβροντάνε ολημερίς και ολονυχτίς τα υπομονετικά τζάμια.*

*Από το μπλογκ ¨Στον ίσκιο του ίσκιου¨

.

Ζαχαρίας Στουφής ΤΑ ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΕΠΙΤΥΜΒΙΑ ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΗΣ ΖΑΚΥΝΘΟΥ

[...] Το φαινόμενο της έξαρσης της λαϊκής ποίησης που παρατηρούμε σήμερα στα νεκροταφεία, μοιάζει ενθαρρυντικό και παρήγορο για μια γενιά ανθρώπων που έμαθε να θεωρεί το θάνατο και το πένθος «εκτός μόδας».

Η Ζάκυνθος είναι τόπος που, μέχρι πρόσφατα, είχε μεγάλη και αξιόλογη παράδοση στη λαϊκή ποίηση. Σήμερα, όμως, λαϊκοί ποιητές δεν υπάρχουν πια και οι όποιες εξαιρέσεις δεν γνωρίζουν το φως της δημοσιότητας. Μονάχα στα νεκροταφεία, ο σύγχρονος ζακύνθιος - και ευρύτερα ο σύγχρονος έλληνας- καταφεύγει στη λαϊκή ποίηση για να επικοινωνήσει, κατά κάποιο τρόπο, με τους νεκρούς του [...]

Ζ.Σ.

.

από τα τελευταία επτανησιακά φύλλα

εξώφυλλο παλιότερου τεύχους



επιστολή του Γρηγορίου Ξενόπουλου



δεσποτική εικόνα από την Αγία Μαρίνα των Δραγωναίων



από την παλιά Ζάκυνθο



libro d oro



Χρήστου Ρουσέα: φανταστικό πορτραίτο



Χρήστου Ρουσέα: γυναικεία μορφή αναγεννησιακού τύπου


.

Τα φθινοπωρινά πανηγύρια του ζακυθινού κάμπου (i): "Γαϊτάνι, Άγιος Ιωσήφ"

Οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν πέρυσι. Είναι το πρώτο στη μοναδική σειρά από τα τρία πανηγύρια που διασκέδαζαν και συνεχίζουν να διασκεδάζουν (τα δύο μόνο ακόμη) τους ζακυνθινούς, κυρίως αυτούς που ζούσαν ή ζουν στον Γαϊτάνι, το Μπανάτο, το Καλλιπάδο, και τις γύρω περιοχές. Διάλειμμα γιορτινό στη μελανχολία του Σεπτεμβρίου. Γίνεται την πρώτη Κυριακή μετά του Αγίου Διονυσίου. Στις 29 Αυγούστου, έτσι κι αλλιώς, γιορτάζεται η μετακομιδή του Λειψάνου από την Κρήτη στη Ζάκυνθο το 1669, όταν οι Βενετσιάνοι έχασαν το Χάνδακα από τους Τούρκους.

.

«Ζωχιός» από το Nino

Διάβασα στον Ατσάραντο πως το παλιότερο σε λειτουργία εστιατόριο της Ζακύνθου, ο «Ζωχιός» έκλεισε.
Τυχαία άκουσα πως θα συνεχίσει να λειτουργεί στο ίδιο σημείο εστιατόριο από τον περίφημο Nino (ιταλό εστιάτορα και βιολιστή) του "La Bruschetta".
Μέχρι οι νεοζακυνθινή κατάσταση να με διώξει από το νησί μου θα ζω εδώ, οπότε χάρηκα πολύ με το δεύτερο σκέλος της είδησης. Όπως γράφει και ο Ν. Κακολύρης σε σχόλιο στην ανάρτηση "μνήμη του σεισμού": Η Ζάκυνθος που γνώρισα δεν υπάρχει πια. Όλοι μας βέβαια αλλάζουμε. Το θέμα είναι αν η αλλαγή είναι προς το καλύτερο.

Θα ήταν καλή ιδέα, ο νέος ιδιοκτήτης να διατηρήσει το όνομα που για πολλές δεκαετίες οι τζαντιώτες είχαν συνηθίσει.

.

Φθινοπωρινός περίπλους στα Επτάνησα (v), με το καραβάκι γύρω από τη Λευκάδα

Τράβηξα τις φωτογραφίες πριν από ένα χρόνο. Φέτος πέρασα δυο μέρες σε ένα νησάκι εκεί γύρω. Σύντομα ανταπόκριση.
.

σχόλιο στο "μνήμη του σεισμού"

Ένας ζακυνθινός της διασποράς έγραψε ένα σχόλιο στην τελευταία ανάρτηση του vertzak. Ήταν ακετά μεγάλο κείμενο για να γίνει αποδεκτό ως σχόλιο απο το blogspot, οπότε το δημοσιεύω με τη μορφή ανάρτησης. Διαβάστε το:

Θα ήταν η Ζάκυνθος πιο ωραία αν δεν υπήρχε ο σεισμός? Πιθανόν. Ας δούμε όμως κάποια γεγονότα από την πρόσφατη επισκεψή μου στο νησί. Βόλτα στα βουνά και περνάμε από τον Αγιο Γεώργιο των Γκρεμνών. Ένας οπωροπώλης που έχει στήσει ένα πάγκο με ζαρζαβατικά πιάνει μια ντουντούκα και φωνάζει<<εδώ είναι το μονατήρι του Αγίου Γεωργίου, περάστε μέσα>>..
Μια άλλη μέρα είπα να πάμε στην Αναφωνήτρια. Φτάσαμε και η εκκλησία ήταν κλειστή. Μια ευγενική κυρία καθώς είδε και κάποιους τουρίστες με ένα πούλμαν ήρθε να μας ανοίξει. Στο τέλος αφού την ευχαριστήσαμε μας είπε να πάρουμε και ένα κομποσκοίνι. Της απάντησα πως έχουμε αρκετά. Μα αυτό μας είπε δεν είναι σαν τα άλλα, είναι διαβασμένο στον Άγιο και κάνει μόνο, αν θυμάμαι καλά, 2,5 ευρώ?!!! Φύγαμε και από εκεί και πήγαμε να προσκηνύσουμε στον Άγιο μια άλλη μέρα. Καθ οδόν δεχθήκαμε τόσα χαίρεται όσα ήταν και τα εστιατόρια που οδηγούσαν προς την εκκλησία Επίσης ανάλογες προσκλήσεις και για να μπούμε στην κουζίνα να δούμε το φαγητό που όλοι μόλις το είχαν βγάλει από την φωτιά. Κάποιοι πρόσφεραν και παγωτό δώρο στο ένα γεύμα. Και στην επιστροφή είπα να πάω από το λιμάνι για να τους αποφύγω. Έτσι θαύμασα τα σαπιοκάραβα που πιάνουν, τεχνηέντως μάλλον, το χώρο για να μην χωράει τίποτα άλλο. Στην εποχή του 20-0υ αιώνα που υπάρχουν πλοία που θα μπορούσαν να κάνουν το Κυλλήνη Ζάκυνθος σε 10 λεπτά και με μεταφορά αυτοκινήτου εμείς εμμένουμε στην παλιά μας τακτική που την κάνουμε και φιλοσοφία.
Σας μιλάω με μια οπτική γωνία διαφορετική.
Στα καρναβάλια της Πάτρας την δεκαετία του 60 η μπάντα έπαιζε ζακυνθινές καντάδες.
Τότε είμασταν μπροστά σε πολλά από την υπόλοιπη Ελλάδα.
Μα λυπάμαι που το λέω, δεκαετία με δεκαετία χάνουμε έδαφος.
Η Ζάκυνθος που γνώρισα δεν υπάρχει πια. Όλοι μας βέβαια αλλάζουμε. Το θέμα είναι αν η αλλαγή είναι προς το καλύτερο.
Μακάρι να μην είχε γίνει ο σεισμός. Ίσως η παλιά Ζάκυνθος δεν μας άφηνε να χάσουμε την εμπνευσή μας.

Με εκτίμηση,

Κακολύρης Νικόλαος

.

μνήμη του σεισμού

Τετάρτη, όπως και τον Αύγουστο του ΄53, το έλεγε προχτές ο αδελφός του πατέρα μου που θυμάται την καταστροφή. Δεκάδες νεκροί και τραυματίες, χιλιάδες άστεγοι, σε μια στιγμή χάθηκαν έργα τέχνης, ο πολιτισμός του Τζάντε, ένας ολόκληρος κόσμος.
Δεν ξεχνάμε και καλά κάνουμε.
Κάποιοι το σεισμό τον λένε ¨σωσμό¨, αφού τα κονόμησαν εξ αιτίας του, η τουλάχιστον βελτιώθηκαν οι συνθήκες της ζωής τους.
Περισσότεροι λένε τι ωραία που θα ήταν η Ζάκυνθος αν δεν ¨έπεφτε¨ το ΄53.
Δεν ξέρω τι θα γινόταν στη Χώρα, την πρωτεύουσα με την αστική επτανησιακή νοοτροπία και κουλτούρα.
Σε ένα μεγάλο τμήμα του νησιού, πρέπει να γνωρίζουμε, σε επίπεδο καταστροφών ήταν σα να μην έγινε ποτέ ο σεισμός (λόγω της δομής του εδάφους). Οι οικισμοί στην ορεινή πλευρά δεν έπαθαν τίποτα από τα 7 και ρίχτερ. Τα σπίτια που έχτισαν και για τα οποία ήταν περήφανοι οι πρόγονοί τους, τα γκρέμισαν οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες τους! Με τα δήθεν σεισμοδάνεια τη δεκαετία του ογδόντα και μετά, που τους εξασφάλισαν μικροί πολιτικοί και πολιτικάντηδες, και έδωσε αφειδώς το σίγουρα γεμάτο κουτούς μηχανικούληδες ΤΑΣ, έχτισαν στη θέση τους νέα τσιμεντένια. Καταστράφηκε έτσι ένα κεφάλαιο μεγάλων διαστάσεων. Ένα κομμάτι της πολιτιστικής κληρονομιάς του τόπου δεν υπάρχει πια. Αιώνια η ντροπή για τους ζακυνθινούς, αν μπορούν να αποκαλούνται έτσι. Μεγαλύτερη η ευθύνη για αυτούς που ¨νογάγανε¨, τους μορφωμένους, τους καλλιεργημένους, τους ευαίσθητους, αλλά δεν έκαμαν το καθήκον τους.
Αν λοιπόν δεν είχε γίνει ο σεισμός, θα ήταν ωραία η Ζάκυνθος;


.

Λίμνη Κεριού: προστατευόμενη από το νόμο και διεθνείς συνθήκες περιοχή... εχεστήκαμε*!

τα περίπτερα και η εξέδρα των εκδηλώσεων, με συνδιοργανωτή τον κρατικό φορέα προστασίας του περιβάλλοντος της Ζακύνθου, πάνω στο μπαζωμένο βιότοπο...



το μικρό μέρος της λίμνης προς τη θάλασσα που δε μπαζώθηκε ακόμη. Το μπάζωμα όμως όπως φαίνεται, προχωρεί!

Η πιο σημαντική λίμνη της Ζακύνθου, σε σημαντικό πλέον τμήμα της, έχει μπαζωθεί! Το έργο συνεχίζεται. Δε φτάνει η ανυπαρξία των αρμόδιων τοπικών υπηρεσιών, τον προηγούμενο μήνα διοργανώθηκαν πάνω στο μπάζωμα πολιτιστικές-αγροτουριστικές εκδηλώσεις στις οποίες συνδιοργανωτής ήταν και ο φορέας προστασίας της περιοχής, το Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο της Ζακύνθου...





*θερμές ευχαριστίες προς τοπικό συνάδελφο, ο οποίος με διόρθωσε επισημαίνοντάς μου πως "ο Ζακυθινός άμα θέλει να πει χέστηκα λέει Ε-χέστηκα". Αρχικά η λέξη που χρησιμοποίησε ο συντάκτης της ανάρτησης ήταν... χεστήκαμε!
.

Santa Nikolas Church for Luxury Marriages Zakynthos-Greece

.




Για να δένει καλύτερα με το glamourous της παραλίας, το εκκλησάκι στολίστηκε με ασορτί με το απέναντι beach bar καμπαναριό.

.

proccesione στην Ανκόνα

Η Ιταλία μας αποχαιρέτησε in gloria. Ενω κάναμε τις τελευταίες μας βόλτες στην πόλη της Ανκόνα, πέσαμε πάνω σε μια πομπή. Δε θυμάμαι λεπτομέρειες. Έχουν περάσει δύο χρόνια από τότε.

.

Παβία, στην κεντρική πλατεία

Για να μην πληγωθεί το λιθόστρωτο, αντί για τρύπα με ούπα, οι παρμένοι οι ιταλοί βάζουν ένα πολύ βαρύ αντικείμενο. Πάνω του στερεώνουν την αντερίδα της σκηνής για τη συναυλία. Ώ πολύπαθες πλάκες τση πλατείας του Αγίου Μάρκου στη Ζάκυνθο...


.

merry christmas Louha

Τραβήχτηκε πέρυσι το καλοκαίρι. Σπιτάκι από το χωριό του Αη Βασίλη της πλατείας του Αγίου Μάρκου της Ζακύνθου στα νέα του καθήκοντα(πυροσβεσικός σταθμός Λούχας). Εδώ τίποτα δεν πάει χαμένο.

.

Παβία, στο ποτάμι

Ο vertzak, γνωστός για το πάθος του με το καγιάκ, κόντεψε να πέσει από τη γέφυρα παρέα με το κινητό του, για να φωτογραφήσει τους ιταλούς συναδέλφους που επαράδερναν στα νερά του ποταμού που διασχίζει την πόλη.

.

o materna mia terra

Ανάμνηση Φώσκολου στο πανεπιστήμιο της Παβίας.
Στην πρώτη φωτογραφία, σαρκοφάγος για τον ποιητή. Δε γνωρίζω με τίνος πρωτοβουλία και από ποιο γλύπτη κατασκευάστηκε, νομίζω πάντως πως είναι αυτή που ο νομάρχης κανόνιζε να φέρει στη Ζάκυνθο. Τα οστά του Φώσκολου, βρίσκονται στην εκκλησία- μαυσωλείο των μεγάλων του ιταλικού πνεύματος, Santa Crocce στη Φλωρεντία.

.

έργο πνοής

.





Αφού ενημερώθηκα για τον κίνδυνο που διατρέχει η ζωή μου αν συνεχίσω να ελέγχω αυτό το έργο για τις συνέπειες που προκαλεί στο μνημείο με το οποίο εφάπτεται, αφήνω αυτό το καθήκον σε εκείνους που τάχθηκαν από την ελληνική πολιτεία σε αυτό το ρόλο (αν και αμφιβάλλω για την επάρκειά τους). Απλά για ενημέρωση των αναγνωστών του ιστολογίου, παραθέτω μερικές εικόνες από την πρόοδο των εργασιών. Τους το χρώσταγα. Σύντομα στη δεξιά στήλη θα μπορείτε να διαβάζετε μια σχετική ανάρτηση στα αγγλικά ζακυνθινού ή φιλοζακυνθινού "συναδέλφου", που με εντυπωσίασε και με συγκίνησε.

.

Φθινοπωρινός περίπλους στα Επτάνησα (vi) εκκλησίες στην πόλη της Λευκάδας

.

δύση στην παραλία της Καλαμάτας

φωτο με το κινητό του vertzak, το Μάρτιο

.

επτανησιακά φύλλα

.


Κυκλοφόρησε το τεύχος για τη φετινή άνοιξη και το καλοκαίρι του ζακυνθινού περιοδικού ΕΠΤΑΝΗΣΙΑΚΑ ΦΥΛΛΑ (ΤΟΜΟΣ ΚΘ ,1-2).

.

Γλαρέτζα (ii)

Άλλες δυο παλιές φωτογραφίες τση Γλαρέτζας και του λιμανιού της που βλέπεις κορνιζαρισμένες σε μικρό εστιατόριο του χωριού.

.

εκλογικά (iii)

.



Το "DOMENICALE" των Ρώμα, πατρικό του συγγραφέα, στα προσεισμικά Ρεπάρα, σχεδιασμένο από τον ROBERT SARGINT.
Στα σχέδια και τις φωτογραφίες του αρχοντικού, δε μπορώ να διακρίνω άλλο "μπαλκόνι" από τον εξώστη που φαίνεται σε αυτό το σχέδιο. Πιθανότατα από εδώ εκφώνησε ο κόντε Τάσης τον περίφημο προεκλογικό λόγο του!


[...] Ένα ωραίο ανέκδοτο σχετικό είναι και ο περίφημος εκλογικός λόγος του κόντε Τάση Λούντζη, «φυσικού» Λομπαρδιανού, που άλλαξε ξαφνικά γνώμη και έβαλε κάλπη για Ρωμιάνος δήμαρχος. [...] Έτσι, την ημέρα που επρόκειτο να βγάλει τον «παρθενικό» του λόγο σαν υποψήφιος του καινούργιου του κόμματος, όλη η Ζάκυνθος είχε μαζευτεί να τον ακούσει. Από το μπαλκόνι του πατρικού μου σπιτιού, περιτριγυρισμένος απ όλα τα «στελέχη», ο υφηγητής της Αϊδελβέργης άρχισε τον ιστορικό του λόγο: «Γέννημα και θρέμμα του ιστορικού Λομπαρδιανού κόμματος, το οποίον...»
Ο καημένος ο κόντες εσκόπευε φυσικά να δικαιολογήσει τη «στροφή» του, εξηγώντας στους οπαδούς του τους σοβαρούς λόγους που τον αναγκάσανε να «αλλαξοπιστήσει».Δυστυχώς ο κόντε Τάσης δεν ήτανε μονάχα σοφός, αλλά σαν τέτοιος και μεγάλος αφηρημένος. Έτσι, όπως το γέρικο άλογο αφηνιάζει σαν ακούσει πολεμική σάλπιγγα, στο άκουσμα της δικής του φωνής και της μαγικής εκείνης φόρμουλας: «ιστορικό Λομβαρδιανό κόμμα», ο Λούντζης ξέχασε τους λόγους για τους οποίους βρισκότανε στο μπαλκόνι μας και εξακολούθησε να πλέκει το εγκώμιό του... εχθρού! «Κεχηνότες» οι ακροαταί παρακολουθούσανε σα μαγνητισμένοι την καταπληκτική αυτή σκηνή. Τα «στελέχη» στο μπαλκόνι κινδυνεύανε να πάθουνε αποπληξία, όταν κάποιος επιτέλους τράβηξε διακριτικά τη ρεντιγκότα του αθυρόστομου «υποψήφιου» ψιθυρίζοντας: «Για το Θεό, κόντε, βγαίνεις μαζί μας, όχι με το Λομβάρδο».
Επακολούθησε μια εύγλωττη ρητορική... παύσις και ύστερα από ένα δευτερόλεπτο ο κόντε Τάσης, δίχως να χάσει την ψυχραιμία του, εξακολούθησε: «Αυτά θα σας έλεγα, αγαπητοί μου φίλοι, αν εν τω μεταξύ δεν είχε εμφιλοχωρήσει ένα καταπληκτικό γεγονός, που μ έπεισε ότι όλα αυτά τα χρόνια υπήρξαμε και σεις κι εγώ τυφλοί! Ας αναβλέψωμε, φίλοι! κτλ. κτλ.». Το ωραιότερο απ όλα είναι ότι ο κόντε Τάσης κέρδισε την εκλογή! [...]

Διον. Ρώμας, Τα Ζακυνθινά (ΕΚΛΟΓΙΚΑ Β΄)

.

εκλογικά (ii)

.



Μπάμπης Πυλαρινός, Άποψη του λιμανιού, Ακρυλικό σε μουσαμά, 136x84 εκ.



[…] Μετά την Ένωση, στη Ζάκυνθο επικρατήσανε δυο μεγάλα τοπικά κόμματα, του Λομβάρδου και το δικό μας. Το μίσος και ο ανταγωνισμός μεταξύ τους είχε φτάσει σε σημείο ασύλληπτο. […]
[…] Για να καταλάβετε το πνεύμα των ανθρώπων της εποχής, θα σας αναφέρω ένα μικρό ανέκδοτο.
Όταν πέθανε ο παππούς μου, έτυχε να είναι υπουργός και γι’ αυτό τον κουβαλήσανε στη Ζάκυνθο με πολεμικό καράβι, που έβγαλε και το σχετικό τιμητικό άγημα. Κατά τη κηδεία του, λοιπόν μεταξύ δυο Ζακυνθινών που ακολουθούσανε ακούστηκε τούτος ο διάλογος.
Ρωμιάνος (μ’ υπερηφάνεια): Κύταξον, φίλτατέ μοι, οποία επιβλητική και μεγαλοπρεπής εκφορά!
Λομβαρδιανός (πικαρισμένος): Στην κηδεία του Λομπάρδου να δεις τι θα γίνει!
Ρωμιάνος (λησμονώντας την καθαρεύουσά του): Ας πεθάνει μωρέ κι ας αριβάρουνε ούλες οι φλότες της Ινγκλιτέρας!! […]

Διον. Ρώμας, Τα Ζακυνθινά (ΕΚΛΟΓΙΚΑ Α΄)

.

ΜΠΑΖΩΜΑ ΣΤΗ ΛΙΜΝΗ ΤΟΥ ΚΕΡΙΟΥ

.


Σε ποιόν ανήκει η λίμνη του κεριού και αποφάσισε να την μπαζώσει μέρες εκλογών για να γίνει ένα ακόμη PARKING αυτοκινήτων ? [...] Δεν φτάνουν τόσοι άσφαλτοι και τόσα μπετά και χρειάστηκε να μπαζωθεί το πράσινο και η λίμνη?
Μήπως σε λίγα χρόνια θέλουν να αποκαλούμε την περιοχή ΤΟ PARKING ΤΟΥ ΚΕΡΙΟΥ?
Αντί να φροντίσουν να πεζοδρομηθεί το τμήμα μπροστά στα μαγαζιά και την παραλία μπαζώνουν ένα πανέμορφο τοπίο που θα μπορούσε να αναδειχθεί σε όποιον και να ανήκει? [...]

Ολόκληρο το κείμενο, στο blog LAGO που αποκάλυψε το θέμα.
.

Λεχαινά

Αν κάποιο μεσημέρι του κλοκαιριού είσαι στα Λεχαινά, περιμένοντας ταξί για Κυλλήνη, να περιμένεις για το τραινάκι τι να πω, κάμε μια βόλτα. Να ψάξεις και για το μαγέρικο της κωμόπολης.

.

Προηγμένος Κύκλος

.


Την Παρασκευή 15 Μαΐου, στον Ιανό οι εκδόσεις Μπάστα παρουσίασαν το βιβλίο του Σαράντη Αντίοχου «Προηγμένος Κύκλος».

Ο Σαράντης Αντίοχος γεννήθηκε στη Ζάκυνθο το 1938. Στην ποίηση εμφανίζεται το 1965. Επί δικτατορίας αυτοεξόριστος στο Λονδίνο. Τα τελευταία 30 χρόνια ζει στο εξωτερικό (Μαδρίτη, Λουξεμβούργο και πάλι Μαδρίτη).

Έχει εκδώσει εφτά ποιητικές συλλογές. Στον “Προηγμένο κύκλο” περιλαμβάνεται ανθολόγηση από το εκδομένο και ανέκδοτο έργο του που καλύπτει την περίοδο 1965-2000.

Ανθολογία της ανθολογίας, δηλαδή παρουσίαση κάποιων σελίδων από τον Προηγμένο κύκλο, μπορείτε να βρείτε στον ιστότοπο του Νίκου Σαραντάκου. Από εκεί αντιγράψαμε όλα τα παραπάνω. Αφορμή για αυτή την ανάρτηση, το κείμενό του στο ηλεκτρονικό περιοδικό φουστανΕΛΛΑΣ ΠΟΛΙΤΗΣmos.

.

εκλογικά (i)

.


[...] Χαριτωμένη εποχή, όπου οι εκλογές τελειώνανε με μια καταπληκτική «ναυτική επίδειξη» του νικητή, που την ποικίλλανε κάπου κάπου και μερικοί φόνοι. Την ώρα της διαδήλωσης οι «κερδισμένοι» βγαίναν στα ανθοστόλιστα μπαλκόνια τους και πυροβολούσανε θριαμβευτικά… συνήθως στον αέρα.
Αυτό έκανε και ένας περίφημος κουρέας, που φιλοδοξούσε από χρόνια να νικήσει ολόκληρη η πεντάδα του Ρώμα, για να καταφέρει επιτέλους να εκτοπίσει έναν συνάδελφό του από την αξιοζήλευτη θέση του κουρέως των φυλακών, που αμοιβότανε τότε με το σεβαστό ποσόν των 7 δραχμών το μήνα. Έτσι, το απόγευμα εκείνο βγήκε στο παράθυρο και, αδειάζοντας όσο περνούσε η παρέλαση ολόκληρο το οπλοστάσιό του σε χαρές, έσκουζε διθυραμβικά: «Φευγάτε μασκαράδες Λουμπαρδιανοί από τα πόστα να… φάνε κι άλλοι!» [...]

Διον. Ρώμας, Τα Ζακυνθινά (ΕΚΛΟΓΙΚΑ Α΄)

.

Γιάξε μπόρες

Οι φωτογραφίες είναι από την ωραία (κατά την ταπεινή μου γνώμη) παράσταση Γιάξε μπόρες¨του Κώστα Καποδίστρια, με πρωταγωνιστή τον πολύ χαρισματικό ηθοποιό Νίκο Σκουλά, πέρυσι, στη δροσιά του νυχτερινού κάμπου .
Μακάρι το Κηποθέατρο του Αυριακού να λειτουργήσει και αυτό το καλοκαλιρι.

.

Αμαλία, δεν σε ξεχάσαμε

.

Αμαλία, δεν σε ξεχάσαμε. Δεν είναι και λίγο σε μια εποχή που οι άνθρωποι πεθαίνουν και την επόμενη μέρα είναι σαν να μην έζησαν ποτέ.

Το μπλογκ της Αμαλίας Καλυβίνου για όσα όλοι μας θα αντιμετωπίσουμε αργά ή γρήγορα - εμείς ή αυτοί που αγαπάμε.

.

ανεμοκούλουμοι

.



Ανατολή της Σελήνης (πανσέληνος νομίζω) του προηγούμενου Σεπτεμβρίου, τα καλύτερα μπάνια, στους ανεμοκούλουμους ανάμεσα στο Καλαμάκι και το Λαγανά.



.

το Μικρό νησί, η Βαρδιόλα και ο Visconti (v)

Για να μην ξεχνιόμαστε, το φάσκελο του γείτονα

.

συναυλία, απόψε στις 9 στο ΤΕΙ

.



Συναυλία με έργα για μαντολίνο και πιάνο.
Διονύσης Μπουκουβάλας - Γιώργος Γουμενάκης,
απόψε, Τρίτη 2 Ιουνίου, στις
9 μ.μ. στο ΤΕΙ Ζακύνθου (πλατεία Κάλβου).

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

.

το Μικρό νησί, η Βαρδιόλα και ο Visconti (iv)

Από τις φωτογραφίες που τραβήξαμε καταχείμωνο στο Μικρό Νησί, δε μπορώ να πετάξω τίποτα.

.

καλό καλοκαίρι!

Μπάμπης Πυλαρινός, "Η Γιορτή" - Τέσσερις εποχές - Καλοκαίρι, ακρυλικό σε καμβά 50x50. εκατ.

.

το Μικρό νησί, η Βαρδιόλα και ο Visconti (iii)

Στο Μικρό νησί και την ταβέρνα του Κόκκινου κοντά στις Βολίμες.
Ιόνιες εικόνες, με τα πινέλα βουτηγμένα σε μπλέ του Αιγαίου.

.

μια συγκινητική επιστολή (*)

Αντί για σχόλιο στην ανάρτηση μου για το ξέσκισμα του βράχου της Βαρδιόλας στον Άγιο Χαραλάμπη, πήρα αυτή την επιστολή:

Αγαπητέ μου vertzak ποιό είναι το έγκλημα; Έχουν οριοθετήσει οι άνθρωποι την εκσκαφή. Δεν είδες τις κορδέλες; Δεν θα ρίξουν οι ίδιοι το μνημείο. Άρα δεν υπάρχει εγκληματική πράξη, θα φταίει ο σεισμός, ο χρόνος, το ότι οι παλιοί δεν προέβλεψαν ότι θα ΄ρθουν οι καινούργιοι να διαλύσουν τα βράχια και να το αφήσουν στον αέρα... Ούτως ή άλλως η Ζάκυνθος κρατάει τα σκήπτρα στη γειτνίαση των παλαιών διασωθέντων ελαχίστων μνημείων της με τα μοντέρνα, για να βλέπουμε, θα σκέφτηκαν οι αρμόδιοι, την εξέλιξη της αρχιτεκτονικής στο νησί, όπου ο κακός εγκέλαδος δεν μας αφήνει να θαυμάσουμε, αν και κάποιοι θα παραπονιούνται ότι δεν κάνει καλά κι αυτός τη δουλειά του, μιας και αφήνει τέτοια μνημεία, που αναγκάζουν τους ανθρώπους να οριοθετούν και να μην δουλεύουν όπως ξέρουν.

Τι είπες; Ελληνικοί αρχαιολογικοί νόμοι και περιορισμοί. Δεν θα έχουν φροντίσει λες; Μα έτσι και αλλιώς εδώ είναι Ζάκυνθος, Ιόνιος Πολιτεία! Καυχόμαστε για το πρώτο ελληνικό ανεξάρτητο κράτος! Δεν είδες που στις εκδηλώσεις για την Ένωση ήταν μόνον οι Αρχές, ε διότι και αυτοί όφειλαν να παρευρίσκονται. Ο κόσμος έχει δουλειές, μόνον για τα καρναβάλια εμείς χαλάμε λεφτά και συμμετέχουμε, τι μας νοιάζουν τα υπόλοιπα. Σκέψου όμως αγαπητέ vertzak αν είχαμε τους Βενετούς, τώρα δε θα πειραζόταν η περιοχή με το βενετικής περιόδου κτίσμα! Αυτό ίσως να σκέφτηκαν οι κάτοικοι και να μην συμμετείχαν στις πλούσιες εορταστικές εκδηλώσεις, ως αντιπερισπασμό. Μήπως αυτοί που σκάβουν είναι Ενωτικοί και θέλουν να εξαφανίσουν κάθε τι που να θυμίζει Βενετική κυριαρχία, όπως κάποτε εξαφανίστηκε η προτομή του Μαίτλαντ από το βάθρο του μπροστά από τους Άγιους Πάντες, για να μην τους θυμίζει αγγλική κυριαρχία και που ακόμη τιμωρείται ότι απόμεινε από το βάθρο του ανάστροφα βαλμένο στην φινετσάτη γεμάτη ντελιγκέντζα φοντάνα πίσω από τον κλεισμένο Κόκκκινο Βράχο, που κι αυτός πενθεί, έτσι φαίνεται, για την οικοδομική ανάπτυξη, της ομώνυμης περιοχής.
Να σου θυμίσω άλλο ένα παράδειγμα αρμονικής συνύπαρξης βενετικού κτίσματος με μοντέρνου, όπου όχι μόνον δεν ασφυκτιά το μνημείο αλλά έχει γίνει η αιτία να υπάρξει τεράστια αξιοποίηση στην περιοχή, για αυτό οι πάντες το προστατεύουν και το συντηρούν. Δεν είναι άλλο από τον Πύργο του Δομενεγίνη στο Αργάσι, δίπλα στη θάλασσα. Δες ανάπτυξη, δες αξιοποίηση, άσε εκειά τα παρεθύρια και η πόρτα, χάρμα οφθαλμών. Πήγαινε να δεις πως αξιοποιούνται τα εναπομείναντα μνημεία μας, γιατί βαρέθηκα να τους ακούω όλους να γκρινιάζουν ότι ο σεισμός μας τα διέλυσε ούλα. Ας πάνε και προς τα εκεί να δουν. Εκεί γίνονται εκθέσεις, εκδηλώσεις, φτιάχτηκε ένας πεζόδρομος σαν την παλιά Σαρτζάδα, όσοι τη θυμούνται προτού αντικατασταθεί με τσιμέντο, αναδείχτηκε η βενετσιάνικη βρύση (πάλι Βενετία), οι ντόπιοι αφηγούνται στους τουρίστες τις ιστορίες από τα επαναστατικά χρόνια για τον στοιχειωμένο πύργο και βέβαια αυτοί γελούν διότι κάθε άλλο παρά στοιχειωμένο θυμίζει.
Τι άλλο να σου αναφέρω για να καταλάβεις ότι δε μιλάμε για εγκλήματα παρά για προστασία και ανάδειξη των πολιτιστικών μας έργων. Θυμήσου τα γεφύρια. Σε αυτά να δεις τι γίνεται. Προσφάτως, στο Τσιλιβί, ένα από αυτά ανακαινίστηκε με τσιμεντοδεσήματα. Είναι εκείνο όπως κατεβαίνουμε από το Ακρωτήρι, όπου είχαν παλιά, άκου κι αυτοί, αφήσει ένα κενό στο ρεύμα της καθόδου να φαίνεται η καμάρα. Τώρα δέθηκαν με τσιμέντο, και με υποστυλώματα οριζόντια, κάτι τέτοιο, δεν κοίταξα να σου πω, μην πάει και μου έρθει καμιά σβιλάδα από αυτό που θα έβλεπα, για να δέσει το παλιό με το καινούργιο. Άσε που προβλέφτηκε να εξαφανιστεί η καμάρα του Αγίου Λαζάρου για να την βρουν μετά από αιώνες οι αρχαιολόγοι. Το ίδιο έγινε και με την καμάρα στο Ρόιδο, στην επέκταση του δρόμου, στον Καληπάδο και πόσες άλλες δεν ξέρουμε και θα ανακαλύψουν μετά από χρόνια πολλά.
Αυτό σημαίνει φροντίζω για τις επόμενες γενεές να έχουν κάτι να ανακαλύψουν. Άντε σταματώ εδώ φιλέ vertzak γιατί θα πρέπει να γράψω ολόκληρο βιβλίο για τα ανδραγαθήματα και τις πράξεις πολιτισμού της εποχής που ζούμε. Συμπάθα με αν σε στενοχώρησα με αυτά που έγραψα, αλλά η λέξη έγκλημα είναι βαριά. Άσε τους άλλους να μας καταδικάσουν όπως κάνουμε εμείς για τους παλαιότερους, εμείς φτάνει που τα βιώνουμε… Ευχαριστώ για την φιλοξενία,

Με τιμή
Κουτούζειος

(*)Πρωτοδημοσιεύτηκε στο ιστολόγιο O MATERNA MIA TERRA...

Φθινοπωρινός περίπλους στα Επτάνησα (iv) ζαχαροπλαστείο στην πόλη της Λευκάδας

Σε ένα καντούνι, δεξιά από την πλατεία που συναντάμε ανηφορίζοντας τον πεζοδρομο. Θα το πρότεινα κυρίως για την ατμόσφαιρα. Τα γλυκά ιδιότυπα και ωραία. Όλα εκεί μέσα είναι πραγματικά! Ο τουρισμός δεν έχει βάλει ακόμα το χεράκι του...

.

Οι "βαρδιόλες": Φυλάκια πικραμένα των Αέρηδων (*)

Οι βαρδιόλες αποτελούν τα ύστατα απομεινάρια μιας πολύ μακρινής εποχής και μιας άλλης πραγματικότητας. Υπήρξαν σκοπιές ή φυλάκια επί Ενετοκρατίας, γνωρίζοντας ημέρες ακμής, ώσπου φθάνουμε στη σημερινή παρακμή και φθορά τους.

Οικοδομήματα αγέρωχα ακόμη, ομορφοφτιαγμένα, με τις απόπνοιες πηχτής Ιστορίας και γεγονότων που δεν καταγράφηκαν -ενδεχομένως- ποτέ οπουδήποτε και που μήτε μπορούμε να τα υποψιασθούμε καν. Τόποι πανέρημοι ολοένα, φυλάκια πικραμένα των Αέρηδων [...]


(*)τίτλος, φωτογραφίες και κείμενο, αναδημοσιεύονται από το ιστολόγιο Στον ίσκιο του Ήσκιου .

Άδικα

Άδικα η παμπάλαιη βαρδιόλα της δυτικής ακτής, κρατάει διάπλατη τη θολωτή ξώπορτά της, τόμου ο βαρδιάνος(1), μοναδικός αλλοτινός επισκέπτης της, χρόνια τώρα, έχει πιασμένη μόνιμη θέση, στην προθήκη της Ιστορίας.

(1).φρουρός, παρατηρητής


Μπάμπης Πυλαρινός: Η βαρδιόλα του Αγ.Χαραλάμπη στο Μπελούσι, ακρυλικό σε μουσαμά, 42x36 εκ.

Το σχόλιο είναι του κ Νιόνιου Μελίτα.

.

ανατολή στο Τολό

Ο μικρός κόλπος είναι μαγεία ενώ ο ήλιος ανατέλει.
Αν γυρίσεις όμως πίσω, είναι όλα χτισμένα. Ανάπτυξη, αξιοποίηση, τουρισμός. Χάλια!

.

ΕΓΚΛΗΜΑ!

ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΡΑΒΗΧΤΗΚΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΜΙΣΗ ΩΡΑ:
ΣΤΟ ΜΠΕΛΟΥΣΙ ΕΧΟΥΝ ΚΑΝΕΙ ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΣΚΑΦΗ ΚΟΛΛΗΤΑ ΣΤΗ ΒΑΡΔΙΟΛΑ (ΜΑΛΛΟΝ Ο ΔΗΜΟΣ).
ΚΑΛΩ ΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΜΠΛΟΓΚΕΡΣ ΝΑ ΔΗΜΟΣΙΟΠΟΙΗΣΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ, ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΠΟΜΕΝΩΝ ΓΕΝΙΩΝ.

.

το Μικρό νησί, η Βαρδιόλα και ο Visconti (ii)

Στις φωτογραφίες πάντως μοιάζουν όλα με κυκλαδονήσι! Αυτό το πάθος του vertzak με την Ιταλία συφορά του ... Του δείχνεις Αιγαίο και εκειός βλέπει Νάπολες!

.

μαγεία αν κοιτάξεις το Πελούζο

Άλλη μια παλιά ζακυθινή πηγή στην ευρύτερη περιοχή του Βασιλικού και του Σκοπού. Τη συναντάμε στο χωματόδρομο για την παραλία της Δάφνης.
Στη στροφή πιο πέρα, μαγεία αν κοιτάξεις το Πελούζο λίγο μετά το ηλιοβασίλεμα.

.

" Ένωσι, ετσελέντσα ! "

Τέτοιο καλό μας ΄θέλατε, Ζερβέ και Μομφεράτε,
να ζούμε δίχως Σύντιχο και δίχως Ντέλλε - Στράτε;

Ως επετειακό ανάγνωσμα, προτείνω τις Γεροντοπαραξενάδες του Σπουργίτη του Τσακασιάνου.
Νομίζω υπάρχει στην επανέκδοση των απάντων του από τον Άκη Λαδικό.

.

Άγιος Γιάννης ο Ριγανάς, η βρύση

Πριν λίγους μήνες έγραφα σε μιά ανάρτηση: Παλιό Μοναστήρι στους λόφους κάτω από το Σκοπό. Μνημείο αναστηλώσιμο, αφού δεν έχει λεηλατηθεί. Ευτυχώς εκεί πάνω που βρίσκεται δεν το βρίσκει κανείς, γι΄ αυτό και την έχει γλιτώσει από τους νεοζακυνθινούς. Εδώ φωτογραφίες από την υπέροχη πηγή.

.

το Μικρό νησί, η Βαρδιόλα και ο Visconti (i)

Διαπόρια νησάκια στον ίσκιο του Ήσκιου και Μεγάλο νησί στο O MATERNA MIA TERRA;
Ο vertzak απαντά ακαριαία με φωτογραφίες από το Μικρό νησί και τον απέναντι οικισμό (σαν ψαροχώρι του ιταλικού νότου από ταινία του Βισκόντι) με τη βενετσιάνικη Βαρδιόλα!

...ακολουθεί συνέχεια

.

Βροντόνερο (iii)

προς την παραλία...

φυσικά εμπόδια...

.

αποθήκες στο Καλιπάδο

Δεν υπάρχουν πιά.
Μπορεί επειδή νόμιζα πως είχαν άρωμα Ιταλίας, ακολουθούσα αυτή τη διαδρομή μόνο για να περάσω και να τις δω.
Τράβηξα δυο φωτογραφίες ενώ είχαν αρχίσει να τις ξηλώνουν.

.

Βροντόνερο (ii)

Εδώ η συνέχεια...

.

Βροντόνερο (i)

Το περασμένο φθινόπωρο ο don basilio, γνωστός ξενιτεμένος ζακυθινοαθηναιοσπουργίτης, με ξεμπούρισε για μια βόρτα κατά το Σκοπό και το Βροντόνερο.
Οι φωτογραφίες είναι από το κινητό μου. Δεν είναι ότι καλύτερο τεχνικά, πάντως μου αρέσανε!

.

Φθινοπωρινός περίπλους στα Επτάνησα (iii) πλοίο στο λιμάνι της Λευκάδας

Το πλοίο αυτό κατοικείται από έναν ιδιότυπο θεατρικό θίασο. Οι ηθοποιοί δεν είναι έλληνες.
Το χειμώνα προετοιμάζουν την παράσταση που θα παρουσιάσουν το καλοκαίρι περιοδεύοντας σε διάφορα λιμάνια. Φέτος ξεχειμώνιασαν στο Λιμάνι της Αγίας Μαύρας.
Τους ρώτησα αν η Ζάκυνθος είναι στο πρόγραμμά τους. Μου είπαν όχι. Ίσως καλύτερα, αφού εδώ δεν πολυκαταλαβαίνουμε από ιδιότυπα πράγματα πλέον. Άσε που το πλοίο θα προκαλούσε και επικίνδυνη ηλεκτρόλυση...

.

Φωτώνε στο προσκυνητάρι του Αγίου Νικολάου στο Μπανάτο

Διάβασα σε δημοσίευμα του Διονύση Φλεμοτόμου αλλά και σε ανάρτηση του π. Παναγιώτη Καποδίστρια, για το στεφάνι που τοποθετεί κάποιος στο προσκυνητάρι του Αγίου Νικολάου στο Μπανάτο στις 10 Μαΐου (ημέρα που η εκκλησία της Ζακύνθου γιορτάζει την ανάμνηση του περάσματος του πλοίου που μετέφερε το λείψανο του Αγίου κατά τη μεταφορά του από την Κωσταντινούπολη στο Μπάρι). Φωτώνε απόγευμα, ανεβαίνοντας για τον Πρόδρομο, τράβηξα τις δυο πρώτες φωτογραφίες -η τρίτη από το νυχθημερόν-. Εκεί φαίνεται το ωραίο ζακυθινό προσκυνητάρι στολισμένο με ένα νεράντζι, τη διακόσμηση της ημέρας για τις εκκλησίες και τις εικόνες...
Αξίζει τον κόπο να ψάξουμε και να αναφέρουμε τον υπέυθυνο!

.

Σαράντης Αντίοχος: Σχέδιο για μια λαϊκή Λιτανεία

Ο σκοπός δεν είναι πάρεξ δια ξεφάντωσιν των φίλων

ΔΗΜ. ΓΟΥΖΕΛΗΣ

Restano gli ornamenti;e questi si lasciano all´ invenzione del pintore.

ANNIBAL CARO

Α΄
Σαν όνειρο. Μια εκκλησία ένα πλάτωμα. Πισκοπιανή Φανερωμένη Άγιος Μάρκος. Ακούστηκε μια μπαταριά. Φωνές καμπάνες νιάκαρες ταμπούρλα γκάιντες. Φωτίες στον Άϊ-Νικόλα πάνω από τη θάλασσα. Ντελάληλδες. Ποίος έρχεται ποίος φεύγει με την Πύλαρο; Ποιανού Αγίου Λομβάρδου σύναξη; Έρχεται ο Γλάδστωνας η Ένωση; Γυρίσανε οι εξόριστοι απ’ τα Κύθηρα; Σίγουρα επέσανε τα Γιάννινα. Θα κάψουνε τον Γκάυ τον Μαίτλαντ και τον παπά-Γαρτζώνη.

Β΄
Ανοίξαν οι καταπαχτές της μνήμης οι αυλόπορτες. Χύθηκε ο κόσμος στα καντούνια φίσκα ο Φόρος. Δώσμου το χέρι σου
δώσμου το χέρι σου να μη χαθούμε. Σταθήκαμε λίγο παράμερα, πλάι σε μια κολόνα του Ρωμιάνικου. Αν δεις τα σκούρα πιάσου κι από το δέντρο εδώ των γιακωβίνων, όπως τη μέρα του σεισμού τον Αύγουστο. Όσο μπορείς άσε ανοιχτά τα μάτια σου, μη φοβηθείς τις τρακατρούκες. Κοίτα:

Γ΄
Περνάει πρώτος ο Γουζέλης με το φράκο του κι ένα τρομπόνι. Ξοπίσω ο Χάσης κι όλο νάζια η Αγγέλω με το σάρωμα. Να ο Μαγκαστάρας κι ο Αφέντης με το γάιδαρο. «Παναθεμά σε βάλθηκες να με συντρίψεις». Να ο Κρίνος ο Αλέξης ο Πανάρετος. Η Αρετή μ’ ένα ριπίδι βάσανα η Ανθία η Χρυσαυγή η Ερωφίλη η Ρεβέκκα. Ο Μπαρμπαδήμος με την πείνα του, ο Νοδάρος η Γαϊδουροκαβάλα η Προίκα, ο Βασιλικός μέσα στη γλάστρα του. Άκου:

Δ΄
Βούλα μαλαματένια πέτρα του γιαλού, οι αρέκιες. Οι Κεριώτες ο Κουκής και ο Πατρώνης απ’ το Κούκεσι, ο Κισκινάς και ο Φαγιώτης που έπεσε στη θάλασσα. Έρχονται και τα βοσκαρού(δ)ια από τον Εμποριό και η Μαρία κι από κοντά οι ποιητάρηδες από τ’ Αγιάναπα. Ο Παμπούκης ο Ιορδάνης ποταμός και οι Μωμόγεροι, ο Αβούρης με τον Τσικολή ο Ρούσμελης, η Ευγένα μαύρο κρέπι ο Μοντσελέζε, ο Πορφύρης κι όλο το Σκουλικάδο με τη Γκιόστρα του. Πρόσεξε μη σε πατήσουν τ’ άλογα. Κι άλλα χωρία, το Μαχαιράδο η Λιθακιά το Καταστάρι ο Αγγερικός η Αναφωνήτρια οι Μαριές ο Καλιπάδος οι Βολίμες το Τραγάκι ο Άϊ-Λιός, ένα φεγγάρι ολόγυμνο η Ελένη κι ο Ρουσσέας με την Άμοιρη. Πιο πίσω ο Ανθρωπάκης ο Πομόνης ο Ταρτάγιας με τις μαντσιες τους. Κυράτσες δούλοι ρηγάδες βουλευτάδες μερτίες χλοεροί κυπάρισσοι δάφνες και χλόες βελάσματα και καβαλίνες. Και οι ποπολάροι από τον Άμμο μια ψυχή με τη βερντέα και τους γκράδες. Βάλε καλά τα χρώματα.

Ε΄
Πρόσεξε τώρα στο μπαλκόνι εκεί τους σιωπηλούς: Ο Μαρτελάος ο Μαρτινέγκος η Μουτσάν η Παπαγεωργοπούλου (προσοχή: η Φαρμακωμένη) ο Κόντες η Ευρυκόμη ο Άλλος χωρίς πρόσωπο η Μαριέττα με την Εύα παραμάσχαλα ο Μάτεσης ο Χιώτης ο Δεβιάζης ο Καρρέρ ο Ζώης ο Πελεκάσης ο Σπουργίτης (τζόγια μου) ο Σιγούρος ο Μπαρμπίας ο Παλαιός ο Μάργαρης ο Μισοπούλης ο Γρυπάρης ο Φαίδων ο Καντούνης ο Λάτας στα μενεξελί ο παπά-Δανδής και η γάτα του ο Κατραμής και ο παπά-Καψάσκης κι ο Μπουκής (ο καπετάνιος) κι άλλοι που δε διακρίνεται το πρόσωπό τους. Σεβάσου τις σκιές. Καμιά ανάγκη για εγκώμια.

ΣΤ΄
Μας είδανε μας ...προσκυνούν ο Πέρας με το Ναύαρχο από το Μισολόγγι. Να ο Ρώμας κι ο Περίπλους. Μπάμ. Μπαμ-μπάμ. Φυλάξου. Ο Πουλτσινέλα οι Ιταλοί, την τσέπη σου, ο Ρολάντ και οι μαφιόζοι πούπι του Παλέρμο, ο Βίττι ο Ρότολο η Ρενάτα, ο Πάντς και η Τζούντη, ο Μάης, η Χαριάτη, ο Πολισινέλ ο Χρυσικόπουλος, ο Κασπαρέκ, ο Σπέιτ, ο Δόκτωρ Πούσκε, ο Βασιλάτσε, ο Μινώτος, ο Τσαντσές, ο Κάσπερλ, οι κινέζικες σκιές, η Τζίνα η Κούλα η Ιωάννα η Καίτη, ο Μιχόπουλος ο Καραγκιόζης ο Σ π α θ ά ρ η ς , ο Τζων Ράιτ –άκου πώς κάνουν τα παιδιά- με τους Μικρούς Αγγέλους απ’ το Ίσλιγκτον, οι Σεβιλιάνοι η Κουάδρα, ο Άντερσεν οι Πολωνοί κι ο Ντάριο Φό (λογομαχώντας), η Σάρρα η Άγδα ο Αβραάμ, άσπροι και μαύροι άγγελοι, οι μάσκες τους. Μυστήρια και Θαύματα και Ηθολογίες. Το νού σου τα χρώματα τους τόνους και τα κόμματα.

Ζ΄
Στην Μποτέγα του Κομούτου βγήκανε τώρα όλο πόζα οι αφεντάδες. Αρχίζει κιόλας η παράσταση. Έπειτα θά ’χει βαρκαρόλες και χορούς και σερενάδες και καντάδες. Σωπάτε κύυυυργοι το λοιπόοοο(ν) οι ντελάληδες, ο Κόμης κι ο Πανάς. Απόψε θα το κάψουμε το Τζάντε. Αν προτιμάς βλέπουμε την υπόθεση στο βίντεο.

Από τη συλλογή «Ελεγεία και εγκώμια» (1980-1995) και στη συνέχεια στην ανθολογία του έργου του «Προηγμένος κύκλος» (2008)

Η ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΕΥΓΕΝΙΟΥ ΣΠΑΘΑΡΗ

.

ο Ευγένιος Σπαθάρης στη Συνάντηση

Από το Πρόγραμμα της πρώτης Συνάντησης του 1965.

(Έντυπο συνάντησης, «Πρώτη συνάντηση Μεσαιωνικού Λαϊκού Θεάτρου», Ζάκυνθος, 12-15/08/1965. Από την ιστοσελίδα του Τελλόγλειου Ιδρύματος του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης - Συλλογή Τώνη και Ιωάννας Σπητέρη).

.

για τον τραυματισμό του Ευγένιου Σπαθάρη

Έτυχε να είμαι στο Γκαίτε όταν ένας ηλικιωμένος κύριος (αργότερα έμαθα πως πρόκειται για τον Ευγένιο Σπαθάρη), γλύστρησε στις σκάλες, έπεσε και τραυματίστηκε στο κεφάλι. Σήμερα διάβασα πως νοσηλεύται στο ΚΑΤ, εγκεφαλικά νεκρός.
Δεν ξέρω αν έπαιξε ρόλο σε αυτό η γρήγορη ή όχι μεταφορά του στο νοσοκομείο, πάντως η καθυστέρηση του ασθενοφόρου ήταν τέτοια, ώστε ο τραυματίας έφυγε απο το σημείο του ατυχήματος 40 λεπτα μετά την κλήση προς το ΕΚΑΒ! (Το Γκαίτε είναι στο κέντρο της Αθήνας, δυο βήματα από το Πανεπιστήμιο και την Ακαδημία Αθηνών). Φυσικά γιατρός στο ασθενοφόρο δεν υπήρχε...

.

καλό μήνα

Kαθαρότατον ήλιο επρομηνούσε
της αυγής το δροσάτο ύστερο αστέρι,
σύγνεφο, καταχνιά, δεν απερνούσε
τ' ουρανού σε κανένα από τα μέρη·
και από κει κινημένο αργοφυσούσε
τόσο γλυκό στο πρόσωπο τ' αέρι,
που λες και λέει μες στης καρδιάς τα φύλλα:
"Γλυκειά η ζωή κι ο θάνατος μαυρίλα".

Δ. Σολωμός, Ο Λάμπρος. H Ημέρα της Λαμπρής 1., (από τα Ποιήματα και Πεζά, Στιγμή 1994)

.

Dana Semitecolo: ένα νέο αστέρι γεννιέται!

Την Τρίτη (07/04) στο Εν Δελφοίς παρουσιάστηκε από τον ΠΕΡΙΠΛΟΥ του Διονύση Βίτσου το βιβλίο της συναδέλφου μπλόγκερ Dana Semitecolo.
Όσοι το διαβάσαμε σε ένα μόνο συμφώνησαμε: ένα νέο αστέρι γεννιέται!


.

μεγάλη επιτυχία

Εικόνες από το πλήθος των ζακυνθινών στο λιοστάσι.
Το βέλος δείχνει έναν από τους διοργανωτές του πανηγυριού. Κουρασμένο, αλλά πανευτυχή λόγω της μεγάλης επιτυχίας.



Όπως βλέπετε, δεν τους πτόησε ούτε η λάσπη που υπήρχε σε κάποια σημεία!!!

.

επιτέλους λιακάδα!

Ο Θεός των αντετιών έκαμε το θαύμα του!
Σήμερα σύμφωνα με τις προβλέψεις δε θα βρέχει και θα ακούσουμε κομάτι ταμπουρλονιάκαρο.

.

από το Τζάντε

libro magazine online !!!

.

κατακλυσμός

ΟΜΑΔΕΣ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΟΥΝ ΤΙΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΨΙΝΗ ΝΕΡΟΠΟΝΤΗ. ΜΕΤΑΦΕΡΟΥΝ ΣΤΟΝ ΕΛΑΙΩΝΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΛΥΠΙΟΥ ΤΡΑΠΕΖΙΑ, ΜΠΑΝΚΑΔΕΣ ΚΑΙ ΠΑΓΚΟΥΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΝΑ ΚΑΤΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΧΩΜΑΤΑ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ ΟΜΠΡΕΛΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΦΟΒΟ ΝΕΑΣ ΘΕΟΜΗΝΙΑΣ ΣΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΝΗΓΥΡΙΟΥ. ΚΑΠΟΙΟΙ ΙΣΧΥΡΙΖΟΝΤΑΙ ΠΩΣ ΕΙΔΑΝ ΤΟ VERTZAK ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΜΑΓΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΝΑ ΒΡΕΧΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΒΓΑΛΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΗΛΙΟ ΤΡΕΜΕΝΤΕ ΠΟΥ ΘΑ ΣΤΕΓΝΩΣΕΙ ΤΟ ΛΙΟΣΤΑΣΙ!

.

θα γίνει!

ΠΟΛΛΟΙ ΡΩΤΟΥΝ ΑΝ ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΛΥΠΙΟ
ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΚΑΙ ΦΕΤΟΣ.
Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΝΑΙ.
ΘΑ ΓΙΝΕΙ, ΟΠΩΣ ΓΙΝΟΤΑΝ ΠΑΝΤΑ,
ΟΠΩΣ ΘΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ,
ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ.

ΕΙΝΑΙ Η ΑΥΘΟΡΜΗΤΗ ΣΥΝΗΘΕΙΑ ΤΩΝ ΖΑΚΥΝΘΙΝΩΝ ΕΔΩ ΚΑΙ ΑΙΩΝΕΣ, ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΟΥ ΘΩΜΑ, ΝΑ ΣΤΡΩΝΟΥΝ ΤΟ ΓΙΟΡΤΙΝΟ ΤΟΥΣ ΜΕΣΗΜΕΡΙΑΝΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΑΓΡΙΟΛΟΥΛΟΥΔΑ ΤΟΥ ΑΙΩΝΟΒΙΟΥ ΕΛΑΙΩΝΑ, ΠΕΡΝΩΝΤΑΣ ΕΚΕΙ ΜΕΡΙΚΕΣ ΩΡΕΣ ΞΕΝΟΙΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΤΟΥΣ.


Αυτή την Κυριακή (26 ΑΠΡΙΛΙΟΥ) λοιπόν, θα συναντηθούμε όπως κάθε χρόνο στον Άγιο Λύπιο!

.

... κι Αϊ Λύπιου πανηγύρι

Ένα παλιό έθιμο (η συνήθεια των ζακυνθινών το μεσημέρι της Κυριακής του Θωμά, να στρώνουν τη γιορτάσιμη τραπεζαρία τους κατάχαμα, πάνω στα αγριολούλουδα του αιωνόβιου ελαιώνα, στη σκιά του λόφου με το γραφικό ξωκλήσι, το αγαπημένο του Διονύσιου Σολωμού) που τις τελευταίες δεκαετίες είχε παρακμάσει, εδώ και λίγα χρόνια ζωντανεύει ξανά!
Μια εβδομάδα μετά το Πάσχα (Κυριακή 26 Απριλίου) παλιοί και νέοι, γονείς με τα παιδιά τους και παρέες φίλων, γιορτάζουν την Άνοιξη και την Ανάσταση στον Άγιο Λύπιο!


.

da capo

.

παρουσίαση βιβλίου από τον ΠΕΡΙΠΛΟΥ του Διονύση Βίτσου

[Κάποιες φορές, όταν μια γυναίκα επιδιώκει να επιτύχει το σκοπό της, είναι ικανή να πλάσει τόσα πολλά επιχειρήματα και να συνδυάσει τόσες πολλές τεχνικές, που στο τέλος, ακόμη και η ίδια, κατά βάθος, απορεί, πώς τα κατάφερε. Έτσι και η Βασιλική, μεταφέροντας αρχικά, τον τόνο της λέξης Αθήνα... ]

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΡΓΑΡΗΣ «Η μεγάλη απόφαση»
Η Αθήνα με τα μάτια των νέων της Επαρχίας, που θέλουν να την προσεγγίσουν.

Απόψε στις 7.00 στο BACARO της οδού Σοφοκλέους (Σοφοκλέους 1 & Αριστείδου, τηλ.210-3211882)

.

"Το λιμάνι της Καλαμάτας"

του Κ. Παρθένη, αφιερωμένο στο ΚΠΕ Καλαμάτας.
.

περίπλους: νέα ταλέντα από το Τζάντε!

Έξι bloggers με συγγραφικό ταλέντο ανακάλυψαν οι
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ/ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΒΙΤΣΟΣ μέσα από το internet.
Και τους ανέθεσαν να γράψουν ο καθένας μια ιστορία για την Αθήνα. Τις έξι αυτές διασκεδαστικές ιστορίες εξέδωσαν σε ισάριθμα βιβλία εικονογραφημένα από τον ζωγράφο ΜΠΑΜΠΗ ΠΥΛΑΡΙΝΟ.
Το εγχείρημα στηρίχτηκε από την Amstel Pulse κι έτσι τα βιβλία δεν πωλούνται αλλά χαρίζονται!
Η Εταιρεία Πολιτισμού Action Direct ανέλαβε τη διοργάνωση έξι παρουσιάσεων των πρωτοεμφανιζόμενων συγγραφέων και των βιβλίων τους σε έξι
cafe –στέκια της νεολαίας.
Εκεί οι συγγραφείς και οι συντελεστές που υλοποίησαν την πρωτοποριακή, όσο και ουσιαστική αυτή ιδέα, σας περιμένουν για να σας προσφέρουν τα βιβλία μαζί με ένα ποτήρι μπίρα Amstel Pulse.


ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΩΝ
O Τετάρτη 4/3 ROSEBUD, ώρα 19.00
Σκουφά 40 & Ομήρου, τηλ: 2103392370
ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΠΑΛΜΟΥ, «Αγαπούσε τον άνεμο»
Η Αθήνα των νεανικών συναισθημάτων [Η Αθήνα κείτονταν ανήσυχη στα μάτια της. Μυριάδες φωτάκια χόρευαν στους λυγμούς της που κόπασαν στη σιωπή της νύχτας σαν ένα αραχνοΰφαντο γλυπτό κεντημένο με τα πετράδια του κόσμου... ]

O Τρίτη 10/03 ΜΑΓΚΑΖΕ, ώρα 19,00
Αίολου 33, τηλ. 2103243740
ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΔΗΜΟΥ «Είναι όμορφα εδώ στην Κυψέλη»
Η Αθήνα της πυκνοκατοικημένης συνοικίας [Είναι όμορφα εδώ στην Κυψέλη. Η Χριστίνα. Την συναντάω παντού. Ανεβαίνει και κατεβαίνει την Καυκάσου, χειμώνα- καλοκαίρι με τα μαλλιά βρεγμένα. Μπαίνει μέσα σε όλα τα ψιλικατζίδικα και διαβάζει τις εφημερίδες... ]

O Τρίτη 17/03 POLIS, ώρα 19.00
Πεσματζόγλου 5, (Στοά του Βιβλίου) τηλ. 103249588
ΦΩΤΗΣ ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ «Από τον Σινάτρα στην Καραγκούνα»
Η Αθήνα που παρόλα τα αισθητικά της προβλήματα υπερέχει της αισθητικής των κατοίκων της. [ Ήμουν στον αύλειο χώρο του Ιερού Ναού Αγίων Ισιδώρων Λυκαβηττού ένα τέταρτο πριν από την καθορισμένη –σύμφωνα με τα αναγραφόμενα στο προσκλητήριο- ώρα έναρξης της γαμήλιας τελετής... ]

O Τρίτη 24/03 Εν Αθήναις, ώρα 19.00
Ηρακλειδών 12, Θησείο, τηλ. 2103453018
ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ «Το σπίτι και ο χρόνος»
Η Αθήνα των νεοκλασικών και των αιώνιων μνημείων Πολιτισμού. [ Στο τέλος του χρόνου που πέρασε, ήλθε και το τέλος μιας ολόκληρης εποχής. Αυτής που ταύτισα με το σπίτι μας, το οποίο πλέον μετά από αργόσυρτες προσυμφωνίες και μετέπειτα συμφωνίες και συμβόλαια, δόθηκε βορά στην αειθαλή αντιπαροχή... ]

O Τρίτη 31/03 BACARO,ώρα 19.00
Σοφοκλέους 1 & Αριστείδου τηλ:2103211882
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΡΓΑΡΗΣ «Η μεγάλη απόφαση»
Η Αθήνα με τα μάτια των νέων της Επαρχίας, που θέλουν να την προσεγγίσουν. [Κάποιες φορές, όταν μια γυναίκα επιδιώκει να επιτύχει το σκοπό της, είναι ικανή να πλάσει τόσα πολλά επιχειρήματα και να συνδυάσει τόσες πολλές τεχνικές, που στο τέλος, ακόμη και η ίδια, κατά βάθος, απορεί, πώς τα κατάφερε. Έτσι και η Βασιλική, μεταφέροντας αρχικά, τον τόνο της λέξης Αθήνα... ]

O Τρίτη 07/04 Εν Δελφοίς, ώρα 19.00
Δελφών 5, Κολωνάκι τηλ.2103608269
DANA SEMITECOLO «Είμαι ο Τάκης και είμαι ποδήλατο»
Η Αθήνα όπως την ζουν οι φοιτητές. [ Είμαι ο Τάκης και είμαι ποδήλατο. Μην απορείς, δεν είμαι ένα τυχαίο ποδήλατο. Είμαι το ποδήλατο του Νίκου. Γι’ αυτόν και για την παρέα του μιλάει αυτή η ιστορία που θα σου διηγηθώ και κάθε λέξη της, είναι αληθινή... ]

OI ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ & O ΖΩΓΡΑΦΟΣ
ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΠΑΛΜΟΥ
Η Χριστίνα Πάλμου είναι ένα πλάσμα που κυκλοφορεί απτόητο στους δρόμους της Αθήνας. Της αρέσει να ταξιδεύει και να τρώει σοκολάτα.
Τις καλοκαιρινές νύχτες ν’ ακούει τη θάλασσα και να μετράει τη βροχή των αστεριών. Θέλει να ταξιδεύει στον Κόσμο.
Στη ζωή της θέλει να νιώθει ελεύθερη.
Αυτό το διήγημα είναι το πρώτο ολοκληρωμένο έργο που εκδίδει.
Της πήρε να το γράψει ένα ταξίδι στην Ευρώπη, μιάμιση βδομάδα αδυσώπητης γρίπης και δέκα λεπτά σκληρής επίπληξης σε ένα σχολικό διάδρομο (χωρίς ξύλο). Της αρέσει η ποίηση και μια μέρα θα ανέβει σε ένα βάθρο του κόσμου να μιλήσει για αλήθειες.
Μέχρι τότε… αντίο.






ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΔΗΜΟΥ apologiaprosuavita.blogspot.com
Η Βασιλική του Δήμου του Νικόλα και της Μαρίας ανήκει στη γενιά του Πολυτεχνείου. Όχι σ’ αυτήν που συμμετείχε στα γεγονότα, - δεν διατηρεί πολιτικό γραφείο, και μπορεί να το αποδείξει. Στην άλλη. Αυτή που απλά γεννήθηκε το ‘73. Κι όπως λέει ο φίλος της ο Σάμπαλης, «εμείς του ’73, κάτι έχουμε ρε παιδί μου».
Η Βασιλική δεν έχει κάτι, έχει πολλά. Έχει ένα απλήρωτο δάνειο, δέκα μαθήματα που χρωστάει στο Πανεπιστήμιο εδώ και χρόνια, έχει υψοφοβία, αγοραφοβία, τριχοτυλλομανία, ήπια δυσλεξία και στραβισμό της Μόνα Λίζα, που όμως ο οφθαλμίατρός της την έχει διαβεβαιώσει ότι κάνει τις γυναίκες πιο γοητευτικές. Τα πιστεύει κάτι τέτοια, γιατί έχει τα μυαλά πάνω από το κεφάλι της.
Έχει αδυναμία στις γάτες, στις μπίρες, στους Άγγλους (φονιάδες των λαών), και στον δεξί αστράγαλο, από τότε που έφαγε μια χύμα στα γραφικά πεζοδρόμια των Εξαρχείων.
Έχει μανία με τα ηλεκτρονικά παιχνίδια (του σατανά), την Άγκαθα Κρίστι και τον Φίλιπ Κέι Ντικ.
Έχει επίσης την τάση να απολογείται και την εντύπωση ότι, όταν μιλάει στο τρίτο πρόσωπο για τον εαυτό της, κάποιος λείπει. Ε, μάλλον τα ’χει χαμένα.
Έχει κι άλλα και σε πολύ καλές τιμές.
Αλλά δυστυχώς στην Κυψέλη δεν έχει πάρκινγκ. Θα ταλαιπωρηθείτε.
Καλύτερα να παρκάρετε εδώ: apologiaprosuavita.blogspot.com
και να έρθετε με τα πόδια.



ΦΩΤΗΣ ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ myblogmindstyle-grecotsadilas.blogspot.com/
Ο εκδότης ήταν σαφέστατος: «H ζωή είναι αστεία!». Έτσι κατάλαβα ότι το χιούμορ μπορεί να είναι απότοκον και μιας παραγγελιάς κι όχι, αποκλειστικώς, του αυθορμητισμού. Έστω.
Προκειμένου να εκδοθώ, ας το επιτηδεύσω. Το χιούμορ μου εννοώ!
Πριν μερικά χρόνια (εντάξει Διονύση, πάνω από 20), δε με γνώριζε ούτε η μάνα μου. Αυτό δε σημαίνει πως οι γεννήτορές μου σήμερα με ξέρουν. Καλά καλά, δεν ξέρω εγώ τον ίδιο μου τον εαυτό.
Η σπουδή μου να σπουδάσω Πολιτικές Επιστήμες, εσπευσμένως με έτρεψε σε πιο σπουδαίες για μένα ασχολίες. Όπως, για παράδειγμα, στην απόλαυση αναγνωσμάτων, ωσάν κι αυτό του Όσκαρ Ουάιλντ υπό τον τίτλο «Η σημασία του να μην κάνεις τίποτα» ή να κάνεις τα χρειώδη αλλά με ρυθμό αργό.
Γιατί, σύμφωνα με τον Κούντερα, «η βραδύτητα είναι ο ρυθμός της απόλαυσης», άλλως -κατ’ εμέ- η ευρυθμία των ευκολιών.
Και τώρα που, επιδητευόμενος δύσκολες λέξεις και αραδιάζοντας ονόματα συγγραφέων και τίτλους βιβλίων, απέδειξα, νομίζω, πόσο διαβασμένος είμαι, αν είστε και εσείς εύκηλοι, δηλαδή αμέριμνοι, όντας βραδείας καύσεως, σας καλώ να συναντηθούμε στο myblogmindstyle-grecotsadilas.blogspot.com/, που τώρα αρχίζω να στιλιζάρω. Βαρέθηκα να γυροφέρνω σε blogs άλλων.



ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ satanasso-tefteria.blogspot.com
Γεννήθηκα στην Αθήνα.
Εγκαταστάθηκα στην Θεσσαλονίκη θέλοντας να συμβάλλω στην αποκέντρωση.
Στη συνέχεια είδα πολλούς φίλους Θεσσαλονικείς να μετακομίζουν στην Αθήνα.
Αποτέλεσμα της σώψυχης ανάγκης μου για απολογισμό του παρελθόντος είναι και το πόνημα που κρατάτε στα χέρια σας.
Ασχολήθηκα επιτυχώς με την Αρχιτεκτονική με πενιχρό οικονομικό όφελος και με την φωτογραφία χωρίς κανένα οικονομικό όφελος.
Έμεινα με την ικανοποίηση ότι τα έργα μου έτυχαν αρκετής εκτίμησης για να δημοσιευτούν, σε αρχιτεκτονικές εκδόσεις τα μεν και σε εκθέσεις και δημοσιεύσεις τα δε.
Για περαιτέρω διευκρινίσεις για το ποιόν μου ως επιστήμων και άνθρωπος, μπορείτε να με ψάξετε στο blog που συντηρώ στο διαδίκτυο σαν satanasso-tefteria.blogspot.com
Eάν μάλιστα η εικόνα μου, που συνοδεύει αυτό το βιογραφικό σημειωματάκι σας γοήτευσε, δέχομαι στίχους και ελεγείες στο satanasso@gmail.com



ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΡΓΑΡΗΣ www.kaleidoskopio.org
Ο Δημήτρης Μάργαρης, γεννήθηκε πριν από 29 χρόνια στη Ζάκυνθο, όπου σήμερα ζει και εργάζεται ως γραφίστας.
Στα 29, αυτά, χρόνια, ασχολήθηκε με τη γραφιστική, τη φωτογραφία, το ραδιόφωνο, τη μουσική, τη ζωγραφική, το web design και το διαδικτυακό blog του
( www.kaleidoskopio.org ), στο οποίο, τα τελευταία 2 χρόνια, διοχετεύει τις απόψεις του, αγνοώντας το γεγονός πως ο μοναδικός αναγνώστης του, έφυγε τον περασμένο Νοέμβριο στο εξωτερικό και από τότε, η τύχη του αγνοείται.
Το διήγημα ¨Η Μεγάλη Απόφαση¨ είναι το πρώτο του συγγραφικό πόνημα που καταλήγει τυπωμένο σε χαρτί, αφού ο εκτυπωτής που διατηρεί στο σπίτι του, έχει χαλάσει εδώ και αρκετό καιρό και τα ανταλλακτικά που θα του έστελνε η κατασκευάστρια εταιρεία, δεν έχουν φτάσει ακόμη.
Τους τελευταίους μήνες, περνά τον ελεύθερο χρόνο του, ψάχνοντας για τη γάτα του, που ένα βράδυ χάθηκε μυστηριωδώς, αφήνοντας στο κατώφλι της εξώπορτας, ένα σημείωμα που ακόμη δεν έχει κατορθώσει να αποκρυπτογραφήσει, καθώς δεν γνωρίζει άλλες γλώσσες, πέραν της Ελληνικής και της Αγγλικής.
Αν κάποιος έχει οποιαδήποτε πληροφορία περί του εξαφανισμένου ζώου, μπορεί να επικοινωνήσει μαζί του στο jimmargaris@gmail.com. Αμοιβή, δεν δίδεται.


DANA SEMITECOLO katrougiali.blogspot.comΗ
Dana Semitecolo, γεννήθηκε πριν δύο χρόνια και κάτι μήνες στο μαιευτήριο του διαδικτύου, όπου ζει και εργάζεται όταν δραπετεύει από τις καθημερινές υποχρεώσεις του Έξω Κόσμου.
Της αρέσει να παραφιλοσοφεί με το κατρουγιάλι της στο katrougiali.blogspot.com , όση ώρα περιμένει να ψηθεί το παστίτσιο. Για να γράψει αυτή την ιστορία, χρειάστηκε να ψήσει 20 ταψιά.
Ακόμα, της αρέσει να μαζεύει μανουσάκια στους αγρούς του τόπου της καθώς και να κυλιέται στις καυτές αμμουδιές του, παρέα με τον γιο της.
Αυτό το πόνημα είναι το πρώτο της μεγάλο -από κάθε άποψη- που δημοσιεύεται και μάλλον το τελευταίο, αφού η οικολογική της συνείδηση δεν της επιτρέπει την σπατάλη χαρτιού. Ιστορίες του νησιού της, κυρίως, έχουν δημοσιευθεί σε περιοδικά και σε διάφορους διαδικτυακούς τόπους.
Τα παράπονά σας, στη διεύθυνση: katrougiali@gmail.com




ΜΠΑΜΠΗΣ ΠΥΛΑΡΙΝΟΣ http://pilarinos.blogspot.com/

Γεννήθηκε το 1966. Σπούδασε Φυσική και εργάστηκε σαν φωτογράφος. Έμαθε ζωγραφική και αγιογραφία μαθητεύοντας δίπλα σε δασκάλους όπως ο Θ. Φίλιος, Δ. Χατζηαποστόλου, π. Σταμάτης Σκλήρης και Γ. Κόρδης.

Ζωγραφίζει, εικονογραφεί παιδικά βιβλία, και αγιογραφεί φορητές εικόνες και τοιχογραφικά σύνολα σε εκκλησίες. Έχει κάνει ατομικές εκθέσεις το 2001, το 2005, ενώ το 2008 ατομική του έκθεση φιλοξενήθηκε στο χώρο των εκδόσεων Περίπλους. Έχει συμμετάσχει και σε πολλές ομαδικές στην Ελλάδα, αλλά και στη Μόσχα και το Στρασβούργο). Είναι μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών και της Ελληνογαλλικής ομάδας καλλιτεχνών “Naute”.

.

World Thinking Day - Zante - ii -

Boy Scouts of Zakynthos island during the German occupation (1943) making toys for the town kids in a secret place.


Their magazine (1944)


1952 - other scouts near the fireplace -


Zakynthos town during the big destruction of 1953


Boy Scouts of Zakynthos island put up tents for the people after the earthquake and the fire of 1953.

.

World Thinking Day - Zante -

Τσικνοπέμπτη 2008

Ξινιστό (περίπου Φρικασέ), το ενδεδειγμένο από την παράδοση φαγητό του Τζάντε για την Τσικνοπέμπτη κάποτε...



Σουβλάκια, το ενδεδειγμένο από την παράδοση φαγητό του Τζάντε για την Τσικνοπέμπτη σήμερα!



Για τον Ζακυνθινό είναι εξαιρετικά σημαντικό να φάει την κάθε γιορτή το ενδεδειγμένο από την παράδοση φαγητό. «δεν κατάλαβα γιορτή», λέει, στην απίθανη περίπτωση που δεν θα καταφέρει να το εξασφαλίσει. ¨πράγμα μάλλον απίθανο, σχεδόν εντελώς θεωρητικό, επειδή, προκειμένου να το βρει, είναι ικανός να κινήσει γη και ουρανό.

ΖΑΚΥΘΙΝΑ φαγιά, ψωμιά & γλυκίσματα - Εκδόσεις ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ, 2002, σελ. 19.

Το αφιερώνω στη Dana Semitecolo, ενώ έξω νεοζακύνθιοι βουτηγμένοι από την κορυφή μέχρι τα νύχια στα λάδια και τη γάνα, ψήνουν σουβλάκια νομίζοντας πως συνεχίζουν μια παράδοση αιώνων... που την έμαθαν όμως από την τηλεόραση!

.

λέσχη

Κάθε Δευτέρα στο Φώσκολο οι προβολές της Κινηματογραφικής μας Λέσχης 8 και 10μ.μ.
Ο vertzak ήταν εκεί τη Δευτέρα και φωτογράφησε με την ιδιαίτερη όπως πάντα ματιά του!
Περισσότερα στο: http://cineclubzante-adsl.blogspot.com/

.

Αναδημοσίευση χωρίς άδεια: "Ο νόνος και το καρναβάλι" της Dana Semitecolo

Ο νόνος μου ο Μπάμπης, ήταν δεινός χορευτής, δεινός χαρτοπαίκτης, δεινός γυναικάς και γενικότερα δεινός bon viveur! Όσο φυσικά του επέτρεπε η πούρσα του και η κοινωνική του θέση.

Είχε μεγάλη αδυναμία στο Καρναβάλι. Θα μπορούσες να πεις πως ζούσε όλη τη χρονιά μόνο για δαύτο. Άλλωστε μέσα στα καρναβάλια είχε γεννηθεί και συνήθως τότε γιόρταζε και τ' όνομά του. Έτσι, δεκαπέντε βράδια που κρατάγανε οι χοροί, δεν έχανε ούτε έναν στο τότε Καζίνο, στο οποίο ήταν και μέλος.

Αντιθέτως, η νόνα μου η Αγγέλικα, δεν ήξερε ούτε ένα χορευτικό βήμα να πάρει και μία ζωή του έκανε φαωμάρα που δεν τηνε μάθαινε, γιατί όπως η ίδια υποστήριζε εκείνος ήθελε "να χορεύει με τσι πουτάνες". Για τη νόνα μου δηλαδή, όποια ήξερε να χορεύει τανγκό, βαλς, φοξ αγκλέ και πόλκα μαζούρκα, ήτανε πουτάνα από κούνια.

Όπως φαίνεται πλέον, ο νόνος μου κάποιο λόγο σοβαρό θα είχε, που δεν εμάθαινε χορό στη νόνα και που ποτέ δεν τηνε πήρε μαζί του στα μπαλ μασκέ. Δεν εξηγείται διαφορετικά ότι στις θυγατέρες τους και έμαθε χορό και τις χόρευε όταν εκείνες εμεγαλώσανε και πηγαίνανε μονάχες τους στους χορούς, ή με τους συζύγους τους.Σαν παιδί θυμάμαι, στο παρκέ του Κόκκινου Βράχου να χορεύει ο νόνος μου με τη μάνα μου και να κάθεται ούλος ο κόσμος κάτω, να τους αφήνει χώρο. Αυτά τα χρόνια όμως, έχουν περάσει ανεπιστρεπτί κι αισθάνομαι ιδιαίτερα τυχερή, που έχω αυτές τις εικόνες έστω και ως παιδική ανάμνηση.

Ένα βράδυ καρναβαλιού στο Χορό του Πρασίνου συγκεκριμένα, τα χρόνια που είχανε ακόμα τα παιδιά μικρά, η νόνα μου αποφάσισε να μην αφήσει τον νόνο να πάει στο χορό. Επειδή όμως ήξερε πως με τα λόγια δεν θα κατάφερνε απολύτως τίποτα, σκέφτηκε κι έπραξε τούτο: Του έβαλε τα καλά του τα παπούτσια μέσα σε έναν σίγλο με νερό. Πονηρή η νόνα, σου λέει που θα πάει χωρίς παπούτσια; Εκείνος όμως δεν έκανε πίσω! Την έβρισε, δανείστικε άλλο ζευγάρι από κάποιον άλλον της παρέας του και πήγε κανονικά στο χορό.

Η Αγγέλικα έσκασε από το κακό της, όπως μας περιέγραφε στις μετέπειτα εξιστορήσεις της και η ίδια υποστηρίζει πως κάποιο άλλο βράδυ, ντύθηκε μασκαρούλα και πήγε και τον βρήκε στο Καζίνο. Κατά τα λεγόμενά της, πάντα, όλη νύχτα του έβγαλε τα μάτια κι εκείνος χαμπάρι δεν επήρε και όταν λέει της πρότεινε να την πάει στο σεπαρέ εκείνη έφυγε και πήγε σπίτι. Δεν ξέρω γιατί αλλά κανένας μας δεν έχει πιστέψει ούτε λέξη από αυτή την ιστορία της νόνας όπως και μία άλλη που κατά την ίδια έπιασε από το πέτο κάποιον που τηνε σταύρωνε και του έδωκε δύο χαστουκιές.

Όπως και να έγιναν, εκείνος συνέχισε μέχρι τα τελευταία του - που ήταν και τα τελευταία εκείνων των χορών- να βγαίνει, δεκαπέντε νύχτες στη σειρά κι εκείνη, να μένει σπίτι και να μουρμουράει 365 νύχτες το χρόνο...

povero

Περιμένοντας για το πράσινο φανάρι στο Ποτάμι σήμερα το μεσημέρι, τους είδα να εισβάλουν στη Χώρα πάνω σε δύο φορτηγά του δήμου.
Κάπως έτσι εμπήκε φέτος το Καρναβάλλι στο Τζάντε. Που είναι όπως και τα περισσότερα ανά την Ελλάδα κακέκτυπο του πατρινού (από εκεί άλλωστε προέρχονται και τα γιγάντια κουτσούνια της φωτογραφίας) και σίγουρα δεν είναι εδώ και αρκετά χρόνια ζακυνθινό!

Χριστούγεννα με μουσική στις Ορθονιές - φωτογραφίες -

φωτογραφίες: Παναγιώτης Τσουκαλάς

Χριστούγεννα με μουσική στις Ορθονιές

Το βράδυ της Κυριακής 28 Δεκεμβρίου στην εκκλησία των Ορθονιών, οι “Τραγουδιστάδες τση Ζάκυθος” με τη συνοδεία ορχήστρας νυκτών εγχόρδων πραγματοποίησαν συναυλία με εκκλησιαστικούς ύμνους κατά το τοπικό μουσικό ιδίωμα και χριστουγεννιάτικες μελωδίες του κόσμου.
Ανάμεσα στα μουσικά μέρη, ο συγγραφέας, Νιόνιος Μελίτας διάβασε το διήγημά του “Χριστοπαραμονιάτικα στη Σπηλιώτισσα”.
Ακολούθησε κέρασμα με ντόπιο κρασί, τυρί και ζυμωτή ζακυνθινή κουλούρα για όλους όσοι άφησαν τη ζέστη του σπιτιού τους το παγωμένο εκείνο βράδυ για να γιορτάσουν τα Χριστούγεννα με μουσική .

χριστουγεννιάτικη συναυλία

από την παλιά Ζάκυνθο

τα καλύτερα παιδιά

.

η αναλαμπή (ii)

Διέτρεξε με τη ματιά του την πλατεία κάνοντας στιγμιαίες στάσεις,

για ν΄ αποτυπώσει τις αυριανές του αναμνήσεις: […]
(Νίκος Θέμελης, Η αναλαμπή, «ΚΕΔΡΟΣ», 2003, σελ.448 )

Τρεις μέρες ακόμη για να περιτρέξει για τελευταία φορά το Βερολίνο,

να κάνει μια αναδρομή στα χρόνια που είχε ζήσει.

[…] Ένιωθε ήδη μια περίεργη νοσταλγία απέναντί του κι ας μην είχε φύγει ακόμα.

(Νίκος Θέμελης, Η αναλαμπή, «ΚΕΔΡΟΣ», 2003, σελ.482 )

.

η αναλαμπή (i)

[…] και αναποφάσιστοι παρέπαιαν ανάμεσα στο απόψε και το αύριο.
(Νίκος Θέμελης, Η αναλαμπή, «ΚΕΔΡΟΣ», 2003, σελ.366 )

.

ντροπή για το Σινά, ντροπή για τη Ζάκυνθο

Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά η εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης στους Κήπους κλειστή. Παρατημένη, γυμνή και ετοιμόρροπη. Τα ίδια έγραφα και πέρυσι (http://vertzak.blogspot.com/2007/11/blog-post_26.html).

Η κατάσταση δεν είναι καλύτερη Υπεράγαθο (ορεινό ιστορικό μοναστήρι που πανηγύριζε στα Εισόδια. Ανήκει επίσης στο Σινά).

Όλοι οι ζακυθινοί σήμερα θα αφιερώσουνε τη μέρα τους σε τηλεφωνήματα και επισκέψεις σε ένα σωρό Κατερίνες. Τη φτωχή Αγία Αικατερίνη τσου Κήπους...

Ζακυθινοί είμαστε κατρουγιάλια!!!

Η σκεπή έχει βυθίσει, φαίνεται και από έξω. Δεύτερο χειμώνα μέσα στα νερά. Ούτε στα κοτέτσια τους οι ζακυνθινοι δε θα άφηναν να μπαίνει νερό.

Στο τέλος θα γίνει παράδοση. Τα λουλούδια στο κλειστό πορτόνι!

Ειρωνία: Ο δρόμος στολισμένος, η εκκλησία που γιορτάζει κλειστή και ερείπιο!

ζακυνθινό καλοκαίρι (viii), ξημέρωμα στα Λαζαρέτα

Ιούλιο και Αύγουστο κάθε βράδυ Barrage. Για τη Νόρα και τη Τζένη φιλιά.

20/11/2008 "Χριστός γεννάται..."

Ζάκυνθος: Παραμονή απόγευμα των Εισοδίων της Θεοτόκου (της Κυρίας των Αγγέλων για εμάς), αντί για το πρωί της γιορτής όπως γίνεται παντού στην Ελλάδα, ψάλλεται ο όρθρος στη Μητρόπολη. Είναι ο πρώτος από τους τέσσερις "αφ΄εσπέρας" -επίσημους, παρουσία και του Δεσπότη- όρθρους της Μητρόπολης αυτής της περιόδου (ακολουθούν η παραμονή του Αγίου Νικολάου, των Χριστουγέννων και τέλος των Φώτων).

Στο Τζάντε και για τους -λίγους πια- πιστούς των αντετιών του, χτες το απόγευμα ακούστηκε για πρώτη φορά το "Χριστός γεννάται...", δόθηκε το μήνυμα, μύρισε Χριστούγεννα!

Άγιος Γιάννης ο Ριγανάς

Παλιό Μοναστήρι στους λόφους κάτω από το Σκοπό. Μνημείο αναστηλώσιμο, αφού δεν έχει λεηλατηθεί. Ευτυχώς εκεί πάνω που βρίσκεται δεν το βρίσκει κανείς, γι΄ αυτό και την έχει γλιτώσει από τους νεοζακυνθινούς.

ζακυνθινό καλοκαίρι (vii), θερινό ηλιοστάσιο

Η πιο μεγάλη μέρα του χρόνου ξημερώνει. Ο vertzak την υποδέχτηκε με το κανώ στα ανοιχτά του κόλπου του Λαγανά.

Φθινοπωρινός περίπλους στα Επτάνησα (ii), οι καμπάνες της εκκλησίας της Ανάστασης στα Αντίπατα Ερισού

Κεφαλονιά, 19-21 Οκτωβρίου, ιόνια μούρλια για παλιές εκκλησίες και καμπάνες...


Ο οδηγός μας γράφει πως χτίστηκε με χρήματα εύπορου έλληνα από τη Ρωσία. Τα γράμματα στις καμπάνες και το σχήμα του τρούλου (πιο ρώσικος και από την κούπολα του μετασεισμικού πύργου της Πικριδιώτισας) δεν αφήνουν περιθώρια για αμφισβήτηση!

Φθινοπωρινός περίπλους στα Επτάνησα (i), Ο φάρος των Αγίων Θεοδώρων στο Αργοστόλι

Κεφαλονιά, 19-21 Οκτωβρίου

Ο φάρος των Αγίων Θεοδώρων βρίσκεται στην περιοχή Λάσση κοντά στο Αργοστόλι της Κεφαλονιάς. Κατασκευάστηκε το 1828 από τους Αγγλους, όταν διοικητής του νησιού ήταν ο Κάρολος Νάπιερ . Έχει ύψος 8 μέτρα. Καταστράφηκε με τους σεισμούς του 1953 και ξαναχτίστηκε σύμφωνα με το αρχικό αρχιτεκτονικό σχέδιο. Εντάχθηκε στο Ελληνικό φαρικό δίκτυο το 1864 με την ένωση. Στο βάθος μόλις που διακρίνεται το Ληξούρι.

η γιορτή

Έκθεση ζωγραφικής του Μπάμπη Πυλαρινού στον ΠΕΡΙΠΛΟΥ.

Τα εγκαίνια έγιναν, η έκθεση όμως διαρκεί μέχρι τις 15 Νοεμβρίου!

Με αφορμή την έκθεση κυκλοφορεί από τη σειρά Τέχνης Περίπλους το βιβλίο:

Μπάμπης Πυλαρινός, “Η ΓΙΟΡΤΗ”, ζωγραφική και ένα παραμύθι του Πλάτωνα Μαλλιάγκα

Παρουσίαση νέου βιβλίου του Διονύση Ζήβα από το ΤΡΙΜΟΡΦΟ το Σάββατο (ώρα 19.30) στο Αμφιθέατρο του ΤΕΙ (Πλ. Κάλβου)

και του χρόνου

Γειά σας. Απόψε ήρθα για επίσκεψη στο φίλο μου το Δημήτρη. Αν εξαιρέσουμε ένα μικρό διάλειμα για φαγητό, οι πιο πολλοί παίζουν ποδόσφαιρο στο playstation και οι υπόλοιποι σερφάρουμε στο internet. Κάποιοι θα πουν αποξένωση. Εγώ λέω πως σε σχέση με τις συνηθισμένες επισκέψεις σε σπίτια γνωστών και φίλων που γιορτάζουν, edo mia xara pername. Καλό ξημέρωμα, και του χρόνου.

εικαστική έκθεση

Η Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση Ζακύνθου σας καλεί στην εικαστική έκθεση με τίτλο:

¨Αυτή τη φορά δε θα ξεχάσουμε (μια καμένη έκθεση)¨

που θα γίνει στο Μουσείο Ζακύνθου από 18 έως 24 Οκτωβρίου 2008

Εγκαίνια: Σάββατο 18 Οκτωβρίου και ώρα 20.00

Ώρες λειτουργίας: 08.30 - 15.00 καθημερινά, εκτός Δευτέρας

Παρουσίαση βιβλίου από το ΤΡΙΜΟΡΦΟ την Κυριακή το απόγευμα (7.30) στο Πνευματικό Κέντρο

.

ζακυνθινό καλοκαίρι (vi), τα ωραιότερα βιβλία

[…] Τι είναι ελληνικό; Άλυτο πρόβλημα όπως εκείνα τα θεωρήματα στα μαθηματικά που δεν επιδέχονται λύση. […]

ΜΕΝΗΣ ΚΟΥΜΑΝΤΑΡΕΑΣ, Δυο φορές Έλληνας, «ΚΕΔΡΟΣ», 2001, σελ. 749

ζακυνθινό καλοκαίρι (v), τι έγινε το οικόπεδο της εκκλησίας;

.
Κάθε χρόνο τέτοια μέρα γίνομαι μάρτυρας συζητήσεων από τους παλιότερους του τύπου:
εδώ ήτανε το οικόπεδο, εκεί ήτανε το οικόπεδο, ποίος έφαγε το οικόπεδο, πώς από τα 4 και βάλε στρέμματα γύρω από τον προσεισμικό ναό, μείνανε 200 τετραγωνικά μέτρα με το στανιό;
Ε αυτό δεν είναι πανηγύρι, είναι real estate quiz!
.

Αγία Μαρίνα, Καμίνια, Ζάκυνθος, 17 Ιουλίου 2008

.

ζακυνθινό καλοκαίρι (iv), Ιούνιος, απομεσήμερο στο Πόρτο Ατζούρο

.

Πόρτο Ατζούρο στο Βασιλικό

.

The wreck of a wooden ship uncovered by Hurricane Ike

.

People look over the wreck of a wooden ship uncovered by Hurricane Ike on a beach on Fort Morgan Road in Fort Morgan, Ala., Tuesday, Sept. 16, 2008. Archeologists say the wreck could be that of a two-masted Civil War schooner that ran aground in 1862 or another ship from some 70 years later. The wreck had already been partially uncovered when Hurricane Camille cleared away sand in 1969. Researchers at the time identified it as the Monticello, a battleship that partially burned when it crashed trying to get past the U.S. Navy and into Mobile Bay during the Civil War. (AP Photo/Press-Register, Guy Busby - text, yahoo news)

.

ζακυνθινό καλοκαίρι (iii), ναυάγιο

.

Ναυάγιο, στο μηχανοστάσιο

.

ζακυνθινό καλοκαίρι (ii) ¨Η βεβήλωση¨

.

ΧΙΛΙΕΣ ΦΟΡΕΣ PARKING ΟΠΩΣ ΗΤΑΝ ΤΟ ΧΕΙΜΩΝΑ


ΕΔΩ ΠΕΡΥΣΙ ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΚΑΤΑΠΡΑΣΙΝΟ ΠΕΡΙΒΟΛΙ


Η Ζάκυνθος με …ευγνωμοσύνη και ευλάβεια ανεγείρει τούτο το λαμπρό μνημείο.
Προς …τιμήν εκείνων οι οποίοι μετά την ισοπέδωση του ιστορικού ναού της Φανερωμένης το ΄53 αγωνίζονται, και το όραμα σχεδόν ολοκληρώθηκε, να γίνει εξωτερικά και εσωτερικά όπως τον θυμούνται οι παλιότεροι πριν τον καταστρέψει ο σεισμός και η φωτιά.
Σύμφωνα με πληροφορίες η Αρχαιολογική Υπηρεσία και η τοπική Αρχιτεκτονική Επιτροπή παρενέβησαν ώστε το εν λόγω μνημείο να μην έχει τη μορφή ¨τούρτας¨ όπως προέβλεπαν τα αρχικά σχέδια. Αν μπορεί κάποιος από τους εμπλεκόμενους ας μας στείλει τα αρχικά και τα τελικώς εγκριθέντα σχέδια και το ιστορικό του θέματος. Για τον ιστορικό του μέλλοντος θα ήταν επίσης χρήσιμα τα ονόματα αυτών που συνέλαβαν τα αρχικά σχέδια, αλλά και εκείνων, που επέβαλαν την τροποποίησή τους.

.

ζακυνθινό καλοκαίρι (i)

Μέσα από το "ναυάγιο", προχτές στη δυτική Ζάκυνθο

.

.

Τα μωρά μεγάλωσαν

Οι εικόνες τραβήχτηκαν με μια παλιά Zenith που μου δάνεισε ένας φίλος, όταν τα παιδιά πήγαιναν τετάρτη δημοτικού (στο Καραμπίνειο και στο 1ο Κάμπου της Ζακύνθου).
Η μηχανή έμπαζε φώς και μισοκατέστρεφε τις φωτογραφίες.
Τα συνάντησα ξανά φέτος που τελειώνουν το Λύκειο.

Τα μωρά μεγάλωσαν και αυτές τις μέρες δοκιμάζονται στις απάνθρωπες πανελλήνιες .

.

Στο "Πανελλήνιον" (Γυαλί Καφενέ), στην πάνω πλατεία της Άμφισσας

Μετά τη τρίτη επίσκεψη στο καφενείο, ο κύριος Θανάσης με κυνήγησε έξω στην πλατεία και μου έδωσε ένα πακετάκι χαρτιά για την ιστορία του μοναδικού αυτού χώρου. Για τους θιάσους που (από το 1936 έως το1988, με πρώτο εκείνον των Αυλωνίτη, Φωτόπουλου και Μακρή) έπαιξαν στη σκηνή! του, για τη Ρόμι Σνάιντερ που το επισκέφτηκε και το ¨Θίασο¨ που γύριζε ο Αγγελόπουλος εδώ για πέντε μερόνυχτα το 1976. Μέσα σε αυτά τα χαρτιά υπήρχαν και κάτι στιχάκια:

Σάλωνα: Γυαλί καφενές

Στις δόξες του απόψε ο καφενές
Στό σινεμά ταινίες του 30
Γέλια χειροκροτήματα, φωνές
Κί ο καραγκιόζης θριαμβεύει όπως πάντα.

Στο παλκοσένικο ή πρόβα βιαστική
τα φώτα χαμηλώνουνε με χάρι
απ’οψε ή πρεμιέρα μαγική
κί όξω όλόγιομο το Σαλωνίτικο φεγγάρι.

Το θέατρο για χρόνια τώρα αργεί
Λίγοι πελάτες τον καφέ τους συγοπίνουν
Η θύμιση, πως μοιάζει με πληγή
καθώς τα φώτα χαμηλώνουνε και σβήνουν.

Μονάχα η σόμπα αναρωτιέται το γιατί
Στην ίδια γνώριμη παλιά της θέση,
Τη φάρσα της ζωής χειροκροτεί,
του καφενέ, πριν η στερνή αυλαία πέσει.

Αυγ. 87

Oινοπνευματοπωλείο - καπνοπωλείο Φαρόπουλος. Άμφισσα, 8 Μαΐου (2008)

Οι τοιχογραφίες του Σπύρου Παπαλουκά στο ναό της Ευαγγελίστριας στην Άμφισσα

Άμφισσα, δεύτερο σαββατοκύριακο του Μαΐου (2008)

Οι ζακυνθινοί blogers για τον Άη-Λύπιο

Οι ζακυνθινοί blogers ανεβάζουν το θεμελιώδες έργο της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας «Η Γυναίκα της Ζάκυθος», συμπαραστεκόμενοι από κοινού στην προσπάθεια για την ιστορική και οικολογική διάσωση από τον αλόγιστο τουρισμό και ανάδειξη του χώρου του Άη- Λύπιου, όπου διαδραματίζεται το έργο.

Διονυσίου Σολωμού
H ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΗΣ ZΑΚΥΘΟΣ

ΚΕΦ. 1

1. Εγώ, Διονύσιος Ιερομόναχος, εγκάτοικος στο ξωκλήσι του Αγίου Λύπιου, για να περιγράψω ό,τι στοχάζουμαι, λέγω:

2. Ότι εγύριζα από το μοναστήρι του Αγίου Διονυσίου, όπου είχα πάει για να μιλήσω με ένα καλόγερο για κάτι υπόθεσες ψυχικές,

3. και ήταν η ώρα οπού θολώνουνε τα νερά, και είχα φθάσει στα Τρία Πηγάδια, και ήταν εκεί τριγύρου η γη όλο νερά, γιατί πάνε οι γυναίκες και συχνοβγάνουνε.

4. Εσταμάτησα σε ένα από τα Τρία Πηγάδια, και απιθώνοντας τα χέρια μου στο φιλιατρό του πηγαδιού, έσκυψα να ιδώ αν ήτουν πολύ νερό·

5. και το είδα σκεδόν γιομάτο, και είπα: Δόξα σοι ο Θεός·

6. γλυκιά η δροσιά που στέρνει για τα σπλάχνα του ανθρώπου το καλοκαίρι, μεγάλα τα έργα Του, και μεγάλη η αφχαριστία του ανθρώπου.

7. Και οι δίκαιοι κατά την Θεία Γραφή πόσοι είναι; Και συλλογίζοντας αυτό, επέσανε τα μάτια μου στα χέρια μου οπού ήτανε απιθωμένα στο φιλιατρό.

8. Και θέλοντας να μετρήσω με τα δάχτυλα τους δίκαιους, ασήκωσα από το φιλιατρό το χέρι μου το ζερβί, και κοιτώντας τα δάχτυλα του δεξιού είπα: Τάχα να είναι πολλά;

9. Και αρχίνησα και εσύγκρενα τον αριθμό των δικαίων οπού εγνώριζα, με αυτά τα πέντε δάχτυλα, και βρίσκοντας πως ετούτα επερισσεύανε, ελιγόστεψα το δάχτυλο το λιανό, κρύβοντάς το ανάμεσα στο φιλιατρό και στην απαλάμη μου·

10. και έστεκα και εθεωρούσα τα τέσσερα δάχτυλα για πολληώρα, και αιστάνθηκα μεγάλη λαχτάρα, γιατί είδα πως ήμουνα στενεμένος να λιγοστέψω, και κοντά στο λιανό μου δάχτυλο έβαλα το σιμοτινό του στην ίδια θέση.

11. Εμνέσκανε το λοιπόν αποκάτου από τα μάτια μου τα τρία δάχτυλα μοναχά, και τα εχτυπούσα ανήσυχα απάνου στο φιλιατρό, για να βοηθήσω το νου μου να εύρει κάνε τρεις δίκαιους.

12. Αλλά επειδή αρχινήσανε τα σωθικά μου να τρέμουνε σαν τη θάλασσα που δεν ησυχάζει ποτέ,

13. ασήκωσα τα τρία μου έρμα, και έκαμα το σταυρό μου.

14. Έπειτα, θέλοντας να αριθμήσω τους άδικους, έχωσα το ένα χέρι μες στην τζέπη του ράσου μου, και το άλλο ανάμεσα στο ζωνάρι μου, γιατί εκατάλαβα, αλίμονον!, πως τα δάχτυλα δεν εχρειαζόντανε ολότελα.

15. Και [ο] νους μου εζαλίστηκε από το μεγάλον αριθμό· όμως με παρηγορούσε το να βλέπω πως καθένας κάτι καλό είχε απάνου του.

16. Και μου ήρθε στο νου μου περσότερο από όλους αυτούς η Γυναίκα της Ζάκυθος, η οποία πολεμάει να βλάφτει τους άλλους με τη γλώσσα και με τα έργατα·

17. και γυρεύοντας να ιδώ εάν μέσα σε αυτή την ψυχή, εις την οποίαν αναβράζει η κακία του Σατανά, αν έπεσε ποτέ η απεθύμια του παραμικρού καλού,

18. έπειτα που εστάθηκα να συλλογιστώ καλά, ύψωσα το κεφάλι μου και τα χέρια μου στον ουρανό και εφώναξα: Θε' μου, καταλαβαίνω πως γυρεύω ένα κλωνί αλάτι μες στο θερμό.

19. Και είδα πως ελάμπανε αποπάνου μου όλα τ' άστρα, και εξάνοιξα την Αλετροπόδα οπού με ευφραίνει πολύ.

20. Και εβιάστηκα να κινήσω για το ξωκλήσι του Αγίου Λύπιου γιατί είδα πως εχασομέρησα. Και ήθελα να φθάσω για να περιγράψω τη Γυναίκα της Ζάκυθος.

21. Και ιδού καμία δωδεκαρία ψωρόσκυλα που ηθέλανε να μου εμποδίσουνε το δρόμο.

22. Και μη θέλοντας εγώ να τα κλωτζοβολήσω, για να μην εγγίξω την ψώρα και τα αίματα πού 'χανε, εστοχαστήκανε πως τα σκιάζουμαι,

23. και ήρθανε βαβίζοντας σιμότερά μου· όμως εγώ εκαμώθηκα πως σκύφτω να πάρω πέτρα

24. και έφυγαν όλα και εξεθύμαιναν τα κακορίζικα ψωριασμένα τη λύσσα τους, το ένα δαγκώνοντας το άλλο.

25. Αλλά ένας οπού εδιαφέντευε κάποια από τα ψωρόσκυλα, επήρε και αυτός μία πέτρα

26. και βάνοντας ο άθεος για σημάδι το κεφάλι εμέ του Διονύσιου του Ιερομόναχου, δεν το πίτυχε· γιατί από τη βία τη μεγάλη με την οποίαν ετίναξε την πέτρα, εστραβοπάτησε, και έπεσε.

27. Έτζι εγώ έφθασα στο κελί του Αγίου Λύπιου παρηγορημένος από τες μυρωδίες του κάμπου, από τα γλυκότρεχα νερά, και από τον αστρόβολον ουρανό, ο οποίος εφαινότουνα αποπάνου από το κεφάλι μου μία Ανάσταση.

ΚΕΦ. 2

1. Το λοιπόν, το κορμί της γυναικός, ήτανε μικρό και παρμένο.

2. Και το στήθος σκεδόν πάντα σημαδεμένο από τες αβδέλες που έβανε για να ρουφήξουν το τηχτικό, και αποκάτου εκρεμόντανε δυο βυζιά ωσάν καπνοσακούλες.

3. Και αυτό το μικρό κορμί επερπατούσε γοργότατα, και οι αρμοί της εφαινόντανε ξεκλείδωτοι.

4. Είχε το μούτρο της τη μορφή του καλαποδιού, και έβλεπες ένα μεγάλο μάκρο, αν εκοίταζες από την άκρη του πηγουνιού ώς την άκρη του κεφαλιού,

5. εις την οποία ήτανε μία πλεξίδα στρογγυλοδεμένη, και αποπάνου ένα χτένι θεόρατο.

6. Και όποιος ήθελε σιμώσει την πιθαμή για να μετρήσει τη γυναίκα, ήθελ' έβρει το τέταρτο του κορμιού στο κεφάλι.

7. Και το μάγουλό της εξερνούσε πάντα σάγριο, πότε ζωντανό και πότε πονιδιασμένο και μαραμένο.

8. Και άνοιγε κάθε λίγο ένα μεγάλο στόμα για ν' αναγελάσει τους άλλους, και έδειχνε τα κάτου δόντια τα μπροστινά μικρά και σάπια που εσμίγανε με τα απάνου πού 'τανε λευκότατα και μακρία.

9. Και μ' όλον πού 'τανε νια, οι μηλίγγοι και το μέτωπο, και τα φρύδια, και η κατεβασία της μύτης γεροντίστικα.

10. Πάντα γεροντίστικα, όμως ξεχωριστά όταν ακουμπούσε το κεφάλι της εις το γρόθο το δεξί μελετώντας την πονηρία.

11. Και αυτή η θωριά η γεροντίστικη ήτανε ζωντανεμένη από δυο μάτια λαμπρά και ολόμαυρα, και το ένα ήτανε ολίγο αλληθώρικο.

12. Και εστριφογυρίζανε εδώ και εκεί γυρεύοντας το κακό, και το βρίσκανε και όπου δεν ήτουν.

13. Και μες στα μάτια της άστραφτε ένα κάποιον τι που σ' έκανε να στοχαστείς, ότι η τρελάδα ή είναι λίγο που την άφησε ή κοντεύει να την τρικυμίσει.

14. Και τούτη ήταν η κατοικιά της ψυχής της της πονηρής και της αμαρτωλής.

15. Και εφανέρωνε την πονηρία και μιλώντας και σιωπώντας.

16. Και όταν εμιλούσε κρυφά για να βλάψει τη φήμη του ανθρώπου, έμοιαζε η φωνή της με το ψιθύρισμα του ψαθιού πατημένο από το πόδι του κλέφτη.

18. Και όταν εμίλειε δυνατά εφαινότουνα η φωνή της, εκείνη οπού κάνουν οι άνθρωποι για να αναγελάσουν τους άλλους.

19. Και μ' όλον τούτο, όταν ήτουν μοναχή επήγαινε στον καθρέφτη και κοιτώντας εγέλουνε και έκλαιε.

20. Και εθάρρειε πως είναι η ωραιότερη απ' όσες είναι στα Εφτάνησα.

21. Και ήταν για να χωρίζει ανδρόγενα και αδέλφια, επιδέξια σαν το Χάρο.

22. Και όταν έβλεπε στον ύπνο της το ωραίο κορμί της αδελφής της, εξύπναε τρομασμένη.

23. Ο φθόνος, το μίσος, η υποψία, η ψευτιά, της ετραβούσανε πάντα τα σωθικά,

24. σαν τα βρωμόπαιδα της γειτονιάς, τα βλέπεις ξεντερολοϊσμένα και λερωμένα, να σημαίνουν τα σήμαντρα του πανηγυριού, και βουρλίζουν τον κόσμο.

Εδώ σταματάει, κάπως απότομα, το δεύτερο κεφάλαιο, αφήνοντας έξι σελίδες άγραφες.Το επόμενο κεφάλαιο, ο Σολωμός το είχε αριθμήσει ― συμβατικά, λέει ο Πολίτης ― πρώτα 18ο και αργότερα 20ό. Ένα είναι βέβαιο: αρχικά, το κεφάλαιο που θα διαβάσουμε τώρα, περιλάμβανε 50 παραγράφους, τις οποίες κατόπι ο Σολωμός υποδιαίρεσε σε 11 + 38 παραγράφους, δημιουργώντας έτσι δύο ανισομεγέθη κεφάλαια.

ΚΕΦ. [3]

1. Και εσυνέβηκε αυτές τες ημέρες, οπού οι Τούρκοι επολιορκούσαν το Μισολόγγι, και σκεδόν ολημέρα και συχνά και τη νύχτα έτρεμε η Ζάκυθο από το κανόνισμα το πολύ·

2. και πολλές γυναίκες Μισολογγίτισες επερπατούσαν τριγύρω γυρεύοντας για τους άνδρες τους, για τα παιδιά τους, για τ' αδέλφια τους, που επολεμούσανε.

3. Στην αρχή εντρεπόντανε νά 'βγουνε και επροσμένανε να βραδιάσει για ν' απλώσουν το χέρι, επειδή δεν ήτανε μαθημένες.

4. Και είχανε δούλους και γίδια, και πρόβατα και βόιδια πολλά.

5. Ακολούθως εβιαζόντανε και εσυχνοτηράζανε από το παρεθύρι τον ήλιο πότε να βασιλέψει για νά 'βγουνε.

6. Αλλά όταν επερισσέψανε οι χρείες, εχάσανε την ντροπή, ετρέχανε ολημερνίς.

7. Και όταν εκουραζόντανε, εκαθόντανε στ' ακρογιάλι, και συχνά ασηκώνανε το κεφάλι ν' ακούσουνε, γιατί εφοβόντανε μη πέσει το Μισολόγγι.

8. Και τες έβλεπε ο κόσμος να τρέχουνε τα τρίστρατα, τα σταυροδρόμια, τα σπίτια, τα ανώγεια και τα χαμώγεια, τες εκκλησίες, τα ξωκλήσια, γυρεύοντας.

9. Και ελαβαίνανε χρήματα, πανιά για τους λαβωμένους,

10. και δεν τους έλεγε κανένας το όχι, γιατί οι ρώτησες των γυναικών ήτανε τες περσότερες φορές συντροφευμένες από τες κανονιές του Μισολογγιού, και η γη έτρεμε αποκάτου από τα πόδια μας.

11. Και οι πλέον πάνφτωχοι εβγάνανε το οβολάκι τους και το δίνανε και εκάνανε το σταυρό τους κοιτάζοντας κατά το Μισολόγγι και κλαίοντας.

ΚΕΦ. [4]

1. Ωστόσο η Γυναίκα της Ζάκυθος είχε στα γόνατα τη θεγατέρα της και επολέμαε να την καλοπιάσει, γιατί ήθελε νά μπει εκεί πού 'τανε το κρεβάτι, και η Γυναίκα δεν ήθελε.

2. Έβαλε, το λοιπόν, το ζουρλάδι τα μαλλιά της αποπίσω από τ' αυτιά, γιατί η ανησυχία τής τά 'χε πετάξει, και έλεγε φιλώντας τα μάτια της θυγατρός της:

3. «Μάτια μου, ψυχή μου, να γένεις καλή, να παντρευτείς, και να βγαίνουμε και να μπαίνουμε, και να διαβάζουμε τη Θεία Γραφή και τη Χαλιμά».

4. Και αφού την εχάιδεψε, και της φίλησε τα μάτια και τα χείλα, την άφησε απάνου στην καθίκλα λέοντάς της: «Να και ένα καθρεφτάκι, και κοιτάξου που εισ' όμορφη και μου μοιάζεις».

5. Και η κόρη, που δεν ήτανε μαθημένη με τα καλά, ησύχασε, και από τη χαρά της εδάκρυσε.

6. Και η Γυναίκα εκίνησε για να πάει εκεί που είναι το κρεβάτι, αλλά άκουσε μεγάλη ταραχή ποδιών, οπού πάντοτες αύξαινε.

7. Και εσταμάτησε κοιτάζοντας κατά την θύρα και φουσκώνοντας τα ρουθούνια της.

8. Και ιδού παρεσιάζονται ομπρός της οι γυναίκες του Μισολογγιού· εβάλανε το δεξί τους στα στήθια και επροσκυνήσανε· και εμείνανε σιωπηλές και ακίνητες.

9. «Και έτζι δα, πώς την κάνουμε; Θα παίξουμε; Τι ορίζετε, κυράδες; Εκάμετε ανεβαίνοντας τόση ταραχή με τα συρτοπάπουτζα, που λογιάζω πως ήρθετε να μου δώσετε πρoσταγές».

10. Και όλες εμείνανε σιωπηλές και ακίνητες· αλλά μία είπε: «Αμ' έχεις δίκιο, είσαι στην πατρίδα σου και στο σπίτι σου, και εμείς είμαστε ξένες και όλο σπρώξιμο θέλουμε».

11. Και ετότες η Γυναίκα της Ζάκυθος αποκρίθηκε: «Κυρά πολύξερη, όλα τα χάσετε, αλλά από εκείνο που ακούω η γλώσσα σάς έμεινε.

12. »Είμαι στην πατρίδα μου και στο σπίτι μου; Και η αφεντία σου, δεν ήσουνα στην πατρίδα σου και στο σπίτι σου;

13. »Και τι σας έλειπε, και τι κακό είδετε από τον Τούρκο;

14. »Δε σας άφηνε φαϊτά, δούλους, περιβόλια; και, δόξα σοι ο Θεός, είχετε περσότερα από εκείνα που έχω εγώ.

15. »Σας είπα εγώ ίσως, να χτυπήστε τον Τούρκο, που ερχόστενε τώρα σε με να μου γυρέψετε και να με βρίσετε;

16. »Ναίσκε! Εβγήκετε όξω να κάμετε παλικαρίες, και κάτι εκάμετε στην αρχή, γιατί επήρετε την Τουρκιά ξάφνου.

17. »Και ποιος εμπόρειε ποτέ του να υποφτεφτεί τέτοια προδοσία; Το θέλει ο Θεός; Δεν ανακατωνόστενε με δαύτον μέρα και νύχτα;

18. »Τόσο κάνει κ' εγώ να τρέξω μες στο ξημέρωμα με το μαχαίρι στο λαιμό του αντρός μου (που να τόνε πάρει ο διάολος).

19. »Και τώρα που βλέπετε πως πάνε τα πράματά σας κατά, θέλτε να πέσει το βάρος απάνου μου.

20. »Καλή, μα το ναι! Αύριο πέφτει το Μισολόγγι, βάνουνε σε τάξη την Ελλάδα τη ζουρλή οι βασιλιάδες, εις τους οποίους έχω όλες μου τες ελπίδες.

21. »Και όσοι μένουνε από τον ξελοθρεμό, έρχονται στη Ζάκυθο να τους θρέψουμε, και με την κοιλιά γιομάτη μας βρίζουνε».

22. Λέοντας, εσώπησε ολίγο, κοιτάζοντας μες στα μάτια τες γυναίκες του Μισολογγιού.

23. «Και έτζι ξέρω και μιλώ και εγώ, ναι ή όχι; Και τώρα δα, τι ακαρτερείτε; Εβρήκετε ίσως ευχαρίστηση να με ακούτε να μιλώ;

24. »Εσείς δεν έχετε άλλη δουλειά πάρα να ψωμoζητάτε· και, να πούμε την αλήθεια, στοχάζουμαι πως θε νά 'ναι μία θαράπαψη, για όποιον δεν ντρέπεται.

25. »Αλλά εγώ έχω δουλειά. Ακούστε; Έχω δουλειά».

26. Και φωνάζοντας τέτοια, δεν ήτανε πλέον το τριπίθαμο μπουρίκι, αλλά εφάνηκε σωστή.

27. Γιατί ασηκώθηκε με μεγάλο θυμό στην άκρη των ποδιών, και μόλις άγγισε το πάτωμα· και εγρύλωσε τα μάτια, και το άβλαφτο μάτι εφάνηκε αλληθώρικο, και το αλληθώρικό 'σιαξε.

28. Και όποιος την έβλεπε να ξανάρθει στην πρώτη της μορφή, έλεγε: Ο διάβολος ίσως την είχε αδράξει, αλλά εμετάνωσε και την άφησε, για το μίσος που έχει του κόσμoυ.

29. Και η θυγατέρα της κοιτάζοντάς την εφώναξε· και οι δούλοι εξαστοχήσαν την πείνα τους, και οι γυναίκες του Μισολογγιού εκατέβηκαν χώρις να κάμουνε ταραχή.

30. Ετότες, η Γυναίκα της Ζάκυθος, βάνοντας την απαλάμη απάνου στην καρδιά της, και αναστενάζοντας δυνατά, είπε:

31. «Θε' μου, πώς μου χτυπάει η καρδιά, που μου έπλασες τόσο καλή!

32. »Με συγχύσανε αυτές οι πόρνες! Όλες οι γυναίκες του κόσμου είναι πόρνες·

33. »αλλά εσύ, κόρη μου, δεν θε νά 'σαι πόρνη σαν την αδελφή μου και σαν τες άλλες γυναίκες του τόπου μoυ.

34. »Κάλλιο θάνατος! Και εσύ, μάτια μου, εσκιάχτηκες; έλα, στάσου ήσυχη, γιατί αν αναδευτείς από αυτή την καθίκλα, κράζω ευτύς οπίσω εκείνες τες στρίγγλες και σε τρώνε».

35. Και οι δούλοι είχαν πάγει στο μαγερίο, χωρίς να καρτερέσουν την προσταγή της Γυναικός, και εκεί άρχισαν να μιλούν για την πείνα τους.

36. Και η γυναίκα ετότες εμπήκε εκεί όπου ήτανε το κρεβάτι.

37. Και σε λίγο άκουσα το κρεβάτι να τρίξει πολύ· και ανάμεσα στο τρίξιμο εβγαίνανε λαχανιάσματα και γογγυσμοί,

38. καθώς κάνουν οι βαστάζοι, όταν οι κακορίζικοι έχουν βάρος εις την πλάτη τους ανυπόφορτο.

39. Και έφυγα από την πέτρα του σκανδάλου, εγώ Διονύσιος Ιερομόναχος, και ότι έβγαινα από τη θύρα του σπιτιού απάντηξα τον άνδρα της Γυναικός, οπού ανέβαινε.

Εδώ ο Σολωμός είχε αφήσει άγραφες δύο σελίδες.Το επόμενο κεφάλαιο φαίνεται να τον βασάνισε περισσότερο από κάθε άλλο στην πρώτη μορφή. Ουσιαστικά, καθαρογραμμένες είναι μονάχα οι 4 πρώτες παράγραφοι -το υπόλοιπο κείμενο φαίνεται να ανήκει σε λίγο υστερότερη επεξεργασία, η οποία ωστόσο κατέληξε εν μέρει σε μια χωριστή καθαρογραμμένη σελίδα. Η δυσκολία προφανώς οφειλόταν κυρίως στον συμβατικά υπερφυσικό χαρακτήρα αυτού του κεφαλαίου, και πιθανώς στην επιθυμία του Σολωμού να σώσει κάτι από το πρώτο σχεδίασμα των «Ελεύθερων Πολιορκισμένων».

KEΦ. [5]

1. Και ακλούθησα τες γυναίκες του Μισολογγιού, οι οποίες εστρωθήκανε στ' ακρογιάλι, και εγώ ήμουνα αποπίσω από μία φράχτη και εκοίταζα.

2. Και κάθε μία έβαλε το χέρι και έβγαλε ό,τι και αν εμάζωξε, και εκάμανε ένα σωρό.

3. Και μία απ' αυτές, απλώνοντας το χέρι, και ψηλαφίζοντας το γιαλό: «Αδελφάδες», εφώναξε,

4. »ακούτε, αν έκαμε ποτέ τέτοιο σεισμό σαν και τώρα το Μισολόγγι: ίσως νικάει, ίσως πέφτει»............................................................................................................................................Και εκίνησα για να φύγω και είδα αποπίσω από την εκκλησία (ιδές πώς τη λένε) μία γριούλα όπου είχε στήσει ανάμεσα στα χόρτα μικρά κεράκια, και έκαιε λιβάνι, και τα κεράκια στην πρασινάδα ελάμπανε και το λιβάνι ανέβαινε ― και ασήκωνε τα ξερόχερα παίρνοντας από το λιβάνι, και κλαίοντας και αναδεύοντας το ξεδοντιασμένο στόμα επαρακάλειε. Και εγώ...........................................................................................................................................Ετότες εταραχτήκανε τα σωθικά μου, και έλεγα πως ήρθε ώρα να ξεψυχήσω. Και ευρέθηκα σε σκοτεινό τόπο και βροντερό, που εσκιρτούσε σαν κλωνί στάρι στο μύλο που αλέθει ογλήγορα, ωσάν το χόχλο στο νερό που αναβράζει. Ετότες εκατάλαβα πως εκείνο ήτανε το Μισολόγγι. Αλλά δεν έβλεπα μήτε το κάστρο, μήτε το στρατόπεδο, μήτε τη λίμνη, μήτε τη θάλασσα, μήτε τη γη που επάτουνα, μήτε τον ουρανό. Πολιορκισμένους και πολιορκούμενους [sic] και όλα τα έργα τους και όλα τα πάντα, τα εκατασκέπαζε μαυρίλα και πίσσα γιομάτη λάμψη, βροντή, και αστροπελέκι. Και ύψωσα τα χέρια μου και τα μάτια μου να κάμω δέηση. Και ιδού μες στην καπνίλα μία μεγάλη γυναίκα με φόρεμα μαύρο σαν του λαγού το αίμα, όπου η σπίθα έγγιζε και εσβενότουνα. Και με φωνή που εφαινότουνα πως νικάει την ταραχή του πολέμου, άρχισε:Το χάραμα επήρατου ήλιου το δρόμοκρεμώντας τη λύρατη δίκαιη στον ώμο.Κι απ' όπου χαράζειώς όπου βυθά κ.τ.λ............................................................................................................................................Και ότι είχε αποτελειωμένα τα λόγια της η θεά, οι δικοί μας εκάνανε φοβερές φωνές για τη νίκη που εκάνανε. Και οι δικοί μας και όλα μού εγίναν άφαντα, και τα σωθικά μου πάλι φοβερά εταραχτήκανε, και μου φάνηκε πως εκουφάθηκα και εστραβώθηκα ― Και σε λίγο είδα ομπρός μου τη γριούλα, και τα κεράκια ήταν λιωμένα και εμείνανε τα στερνά λιώματα στα χορτάρια, και το λιβάνι τελειωμένο. Και η γριούλα οπού μου έλεγε: «Δόξα σοι ο Θεός, ιερομόναχε, έλεα πως κάτι σού 'ρθε. Σέ 'κραζα, σε κούνεια, και δεν άκουγες τίποτες, και τα μάτια σου εσταμάτηζαν στον αέρα, ενώ τώρα στα στερνά η γης εσκιρτούσε σαν το χόχλο στο νερό που αναβράζει ― τώρα ότι έπαψε, που ετελειώσανε τα κεράκια και το λιβάνι. Λες οι δικοί μας να εκερδέσανε;». Και εκίνησα με το Χάρο μες στην καρδιά μου να φύγω. Και η γριούλα, έπειτα που [μου] φίλησε το χέρι, κάνοντας μία μετάνοια, είπε: «Και τι παγωμένο πού 'ναι το χέρι σου».

ΚΕΦ. [6]

1. Και εκοίταξα τριγύρου, και δεν έβλεπα τίποτες, και είπα:

2. Ο Κύριος δεν θέλει να ιδώ άλλο, κα�