Δευτέρα, 5 Απριλίου 2010

...



παραμονή της λαμπρής κατά το σούρουπο πάλευα να βάλω ένα μικρό προβολέα να φωτίζει το καμπαναριό του αγίου λύπιου - την άλλη κυριακή είναι το πανηγύρι
δε μπορούσα να φτάσω εκεί που ήθελα - ανέβηκα σε μια καρέκλα που μόλις πατούσε στη στενή ξερολιθιά πάνω από το γκρεμό – εδω και μερικές εβδομάδες έχω κάτι ιλίγγους - με αυτά τα πράγματα δεν παίζεις μόνος σε μια ερημιά
κάποιοι πιστεύουν πως κάθε άνθρωπος έχει το φύλακα άγγελό του
η αντρική φιγούρα που είδα με την άκρη του ματιού μου να κρατάει σταθερή την καρέκλα δεν έμοιαζε άγγελος - είχε αραιά, κάπως φουντωτά γκρίζα μαλλιά και φορούσε ένα μακρύ μαύρο πανωφόρι - γιακάς λευκός, σίγουρα άλλης εποχής
είχε ακόμα φώς από το ηλιοβασίλεμα όταν τελείωσα το ακροβατικό μου - πατούσα πια σε στέρεο έδαφος - είδα κάποιον να με παρατηρεί από εκεί που το μονοπάτι στρίβει και χάνεται στα τεράστια πουρνάρια - είμαι σίγουρος, κατάλαβα ποιος ήταν - μου κόπηκε η αναπνοή – χαμογέλασε, γύρισε, κατηφόρησε προς τον κάμπο



.

3 σχόλια:

don basilio είπε...

Νιόνιο κάμε κράτει κομμάτι, έχουμε μέρες ομπρόσ-μας...

Εδώ δεν την επάθαμε με τη μικρο-φονική, να την πάθουμε απὀ έναν προβολαία; Δε λέει, μα τη MaDonan Laurenziana την προσδοκούσα ... Ανάσταση Κάστρου και Ζωήν την αιώνιον... Θε-μου-και-σχώρα-με.

Ορπίζω να επήγες να τσι ανάψης ένα κερί ίσα με το μπόι σου [στη θέση σου θα Τση το άναβα και μετά θα ήλεγα να έχεις πάντα αναμαλιασμένους Αγγέλους να κρατάνε την καθήκλα]

AthinaV. είπε...

Ντένη παιδεύτηκα πολύ να ξαναενεργοποιήσω το λογαριασμό και να σου αφήσω μήνυμα...αλλά ήθελα να το κάνω για να σου γράψω...Αν και τα είπαμε τηλεφωνικώς, δεν πειράζει, σου εύχομαι και από δω ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ & ΧΡΙΣΤΌΣ ΑΝΕΣΤΗ!!!
Το συμβάν που περιγράφεις με συγκλόνισε απίστευτα & θέλω να προσέχεις πάντα...
Φιλιά

Xριστίνα είπε...

Δεν είναι του κόσμου τούτου αυτά Διονυσάκη μου μα εδώ που τα λέμε ούτε και συ.Εκεί που ο άνθρωπος ξαστοχεί έρχεται το χέρι του Θεού ή του ποιητή να βοηθήσει.Τέτοια πίστη και αφοσίωση στο πανηγύρι του Αγ.Λύπιου εμ και Άγιο συγκινεί.Εύχομαι το πανηγύρι να χει κάθε φορά τη θέρμη και το ζήλο της αρχής του και συ να χεις σκιά σου το φύλακα αγγελό σου.