Δευτέρα, 4 Ιουνίου 2012

η χρυσαυγή


παλιότεροι μου έλεγαν πως στις αρχές του 20ου αιώνα οι ομιλίες παίζονταν στο δρόμο (όχι στο πάρκο όπως τα θεατρικά έργα) / ο θίασος ξεκινούσε από τις "όξω" μερίες τση χώρας και σε κάθε του στάση προς το κέντρο παράσταινε ένα κομμάτι του έργου / στην επόμενη στάση η συνέχεια / την εποχή μας το λαϊκό θέατρο αλλοιώθηκε εξίσου έντονα με τη ζακυνθινή ιδιαιτερότητα και ιδιοτυπία (δεν εννοώ μονάχα το πάρκο με τα σκηνικά, αλλά τον τρόπο παιξίματος, την έντονα τραγουδιστή εκφορά των λέξεων, τη μάσκα, τη μαντραχαλοαπόδοση, αλλά και την επιλογή των παλιών και "κλασσικών" έργων του είδους)  / αποτέλεσε ζητούμενο μια ομιλία-ομιλία / αξιωθήκαμε να την απολαύσουμε την παρασκευή το απόγευμα στα πλαίσια των εκδηλώσεων για τη ζακυνθινή γκιόστρα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: