Τρίτη, 25 Σεπτεμβρίου 2007

"Είτε βραδιάζει είτε φέγγει μένει λευκό το γιασεμί"

Γ. Σεφέρης: «Το γιασεμί»
Ημερολόγιο καταστρώματος, Α΄, 1940. Ποιήματα. Ίκαρος, 1974. 176.

5 σχόλια:

decadance είπε...

Ακόμα πιο λευκό, νομίζω, όταν βραδιάζει και φέγγει φεγγαρόφως. Θα 'λεγα, μάλιστα, πως τέτοια λευκότητα υπονομεύει άνετα το φεγγαρόφως..

vertzak είπε...

ΤΙΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΕΙΔΑ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ. ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΑΦΟΡΜΗ ΝΑ ΑΝΟΙΞΩ ΣΗΜΕΡΑ ΑΥΤΟ ΤΟ "ΞΕΧΑΣΜΕΝΟ" POSTΑΚΙ.ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ DECADANCE, ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΠΟΙΗΤΙΚΟ. ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!

christinflo είπε...

Ντένη, σε ευχαριστούμε που μας μεταφέρεις σε ότι έχουμε αγαπήσει σε αυτό τον τόπο...Με την ευχή και την λαχτάρα να συνεχίσεις μέσα από τo blog σου να μας ταξιδεύεις στη Ζάκυθο του Σολωμού, του Κάλβου, του Foscolo, σου αφιερώνουμε το παρακάτω:
"...Και εσύ να διαβάζεις το Περίπλου, στο ίδιο εκείνο απάνεμο ακρογιάλι- στοχαστής αλλοτινών καιρών- δυο στιγμές αιωνιότητας κρατάω σαν τζατζαμίνια πολυκαιρισμένα στο παμπρίζ του αυτοκινήτου σου..."

AthinaV. είπε...

...όμορφες εικόνες και προπάντων αληθινές...
Χριστίνα, έχεις ένα μοναδικό ταλέντο να βρίσκεις τις κατάλληλες λέξεις για να τα πεις ΟΛΑ!!!

vertzak είπε...

"...Και εσύ να διαβάζεις το Περίπλου, στο ίδιο εκείνο απάνεμο ακρογιάλι- στοχαστής αλλοτινών καιρών- δυο στιγμές αιωνιότητας κρατάω σαν τζατζαμίνια πολυκαιρισμένα στο παμπρίζ του αυτοκινήτου σου..."
CHRISTINFLO ΕΧΕΙΣ ΤΑΛΕΝΤΟ, ΤΟ ΞΕΡΕΙΣ;